\n

Wspólna inicjatywa Eftpos (elektroniczny transfer środków w punktach sprzedaży) i Scope Global ma na celu wzmocnienie i uproszczenie procesów identyfikacji cyfrowej osób niepełnosprawnych. Usługi i interakcje coraz częściej przenoszą się do sieci w związku z pandemią COVID-19. Szacuje się, że jeden na pięciu Australijczyków identyfikujący się jako niepełnosprawny napotyka poważne wyzwania związane z identyfikacją w środowisku cyfrowym. Niepełnosprawność może utrudniać korzystanie z nowoczesnych rozwiązań, które w ostatnim czasie stały się niezbędne dla funkcjonowania.

Wspólna inicjatywa firm ma na celu ukształtowanie technologii rozpoznawania tożsamości cyfrowej, aby umożliwić osobom niepełnosprawnym łatwiejszą identyfikację w Internecie. To z kolei pozwala zapewnić możliwości łączenia się i przeprowadzania transakcji z firmami i dostawcami usług rządowych, przy zwiększonej niezależności i kontroli nad danymi.

W lipcu 2020 Eftpos uruchomiło nowe rozwiązanie technologiczne do obsługi tożsamości cyfrowej, ConnectID, aby pomóc australijskim konsumentom chronić swoją tożsamość i unikać oszustw podczas łączenia się ze sprzedawcami i usługami rządowymi. Zwyczajowo stosowane usługi e-tożsamości mogą być ograniczane przez niepełnosprawność. Prezes Eftpos, Stephen Benton, powiedział, że badanie pilotażowe ConnectID koncentruje się na osobach niewidomych i / lub niedowidzących, a także na mózgowych porażeniach dziecięcych lub osobach korzystających z urządzeń wspomagających dostęp do platform cyfrowych.Rob Allen, przedsiębiorca oraz lider inicjatywy w Eftpos powiedział, że ConnectID może być używany do weryfikacji tożsamości konsumenta na podstawie wielu różnych danych, m.in. wieku, danych adresowych lub informacji o koncie bankowym. Może być również używany do identyfikacji osób w transakcjach handlu elektronicznego lub w celu realizacji płatności rządowych. „Rozwiązanie ConnectID zostało zaprojektowane do pracy w ramach TDIF (The Trusted Digital Identity Framework) i australijskiej branży płatniczej TrustID, a także pojawiających się międzynarodowych standardów, potencjalnie otwierając znacznie więcej drzwi świata online dla Australijczyków ograniczanych przez niepełnosprawność” – powiedział Allen.

W projekcie uwzględnione zostaną konsultacje i zebranie informacji zwrotnych na temat potencjalnych podejść technologicznych uwzględniających niepełnosprawność w celu zapewnienia dostępu do środowiska cyfrowego, dostosowanego do możliwości niepełnosprawnego, wraz z powiązanym wsparciem procesu tworzenia rozwiązania.
Badanie pilotażowe ma na celu potwierdzenie ułatwienia metod weryfikacji tożsamości, aby pomóc zmniejszyć liczbę przypadków oszustw i kradzieży tożsamości, a także poprawić „cyfrowe zaufanie” między klientami a dostawcami ”- powiedział Benton.
Eftpos współpracuje z firmą doradczą Maven, która jest częścią należącej do rządu Australii Południowej firmy Scope Global. Maven konsultuje się z rządami, przedsiębiorstwami i organizacjami non-profit, dostarczając spostrzeżeń na temat dostępności stron internetowych i treści cyfrowych, dostosowanych szkoleń uświadamiających na temat niepełnosprawności oraz przeglądów dostępności pomieszczeń fizycznych.
Zel Iscel, doradca ds. Integracji osób niepełnosprawnych w Scope Global Maven, która jest osobą niewidomą, podkreśla, że boryka się z wieloma trudnościami, próbując zidentyfikować się w Internecie i z zadowoleniem przyjmuje niezależność, i prywatność zapewniane przez uproszczone procesy identyfikacji cyfrowej dla osób niepełnosprawnych. Eftpos zyskała aprobatę firmy Iscel za zapewnienie, że jej rozwiązanie dotyczące tożsamości cyfrowej jest dostępne dla jak największej liczby osób a jego użytkowania nie ograniczy niepełnosprawność.

ConnectID działa jak „pośrednik” między dostawcami tożsamości, takimi jak Australia Post, a sprzedawcami lub departamentami rządowymi, które muszą zweryfikować, z kim mają do czynienia. Chociaż ConnectID ułatwia weryfikację tożsamości lub wymianę danych, nie przechowuje danych tożsamości. Dostawcy usług tożsamości przechowują tożsamość konsumentów i ponoszą odpowiedzialność za dostarczanie tych bezpiecznych informacji wyłącznie za zgodą właściciela.
Wątek identyfikacji w świecie wirtualnym jestem kolejnym tematem i przeszkodą do pokonania dla osób niepełnosprawnych, dlatego istotne jest aby od samego początku projektowania nowych rozwiązań dotyczących cyberbezpieczeństwa uwzględniać wszystkie grupy społeczne.

Źródło: https://www.technologydecisions.com.au/content/security/news/eftpos-to-improve-id-process-for-people-living-with-disability-836749426

Obecnie podejmuje się wiele kroków w celu ujednolicenia i zwiększenia powszechności telemedycyny dla osób niepełnosprawnych. Działania te mają wypełnić lukę w dostępności usług dla tych, którzy mogliby ucierpieć na braku dostępu do świadczeń. Osoby z niepełnosprawnością to grupa społeczna często pomijana w czasie projektowania innowacyjnych rozwiązań, co wzmacnia nierówności w społeczeństwie.

Wypowiedzi ekspertów w nowym artykule opublikowanym w Journal of the American Medical Informatics Association podkreślają, że telemedycyna może pogłębiać nierówności w dostępie do świadczeń wśród osób niepełnosprawnych. „Pozostaje pilna potrzeba rozważenia, w jaki sposób zmiany w rozpowszechnieniu i wszechobecności usług telemedycyny wpływają na osoby z niepełnosprawnością” – napisali autorzy. Twórcy artykułu zauważyli, że dla niektórych osób niepełnosprawnych powszechny dostęp do usług telemedycyny może poprawić opiekę zdrowotną o ile nie jest on ograniczany przez niepełnosprawność.

Zwrócono uwagę, że koordynowanie transportu, organizowanie pomocy opiekuna i poruszanie się po przestrzeni publicznej może być wyzwaniem dla osoby z niepełnosprawnością. Istnieje również wiele potencjalnych przeszkód w dostępie do klinik specjalistycznych. „Jeśli technologie telemedycyny nie są projektowane i wdrażane w ramach odpowiednich praktyk, korzyści dla całej populacji, nie mogą zostać osiągnięte, a zamiast tego mogą pogłębić nierówności społeczne”. Osoby z niepełnosprawnością związaną z komunikacją mogą nie być w stanie korzystać z różnych usług, np. wideo, a portale tworzone dla pacjentów nie zawsze są kompatybilne z technologiami wspomagającymi.

W artykule nakreślono kilka kwestii projektowych istotnych podczas projektowania rozwiązań telemedycznych, m.in:

Należy również wziąć pod uwagę implementację konkretnych rozwiązań, ponieważ społeczność osób niepełnosprawnych ma nieproporcjonalnie mniejsze szanse na dostęp do łączy szerokopasmowych i sprzętu, a niektóre osoby z niepełnosprawnością mogą potrzebować pomocy w nauce korzystania z nowych technologii.

Źródło: https://www.healthcareitnews.com/news/telehealth-may-worsen-digital-divide-people-disabilities

Niepełnosprawność jest definiowana poprzez wszelkie ograniczenia lub niemożność wykonywania określonej czynności w sposób, bądź też w zakresie uznawanym za typowe dla człowieka. Może to być jakikolwiek stan ciała lub umysłu, który utrudnia osobie chorej wykonywanie określonych czynności i wchodzenie w interakcje z otaczającym światem.

Coroczne obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych rozpoczęły się w 1992 roku w ramach działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Święto ma na celu promowanie praw i dobrobytu każdej osoby z niepełnosprawnością we wszystkich sferach życia społecznego i rozwoju oraz zwiększanie świadomości na temat sytuacji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego. Według ONZ integracja osób niepełnosprawnych jest podstawowym warunkiem przestrzegania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju oraz pokoju i bezpieczeństwa. Okazuje się, że dużą rolę we wsparciu osoby z niepełnosprawnością na drodze do lepszej jakości życia może odegrać regularna praktyka jogi.

Jest to starożytna indyjska praktyka, która przynosi korzyści dla ciała i umysłu. Pandemia COVID-19 była przyczyną licznych refleksji o charakterze naukowym i filozoficznym na temat znaczenia zdrowia psychicznego i fizycznego dla jakości życia. Joga jest podejściem holistycznym, które może pomóc zachować zdrowie i sprawność nawet u osoby z niepełnosprawnością wbrew powszechnemu przekonaniu i przyczynić się do poprawy jakości jej życia.

Według Poonam Yadav, eksperta w dziedzinie zdrowia i fitnessu, „Piękno jogi polega na tym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jeśli potrafisz oddychać, możesz uprawiać jogę, niezależnie od wszystkich upośledzeń fizyczno-psychicznych ”.

„Techniki oddechowe, techniki uważności, śpiewy i asany w połączeniu z terapią dźwiękiem pomagają poprawić koncentrację, elastyczność, siłę, zmniejszyć niepokój i poprawić zaburzenia snu.

Wśród łatwych do wykonania pozycji znajduje się między innymi pozycja dziecka czy też pozycja siedzącego kota lub krowy. W zależności od możliwości fizycznych osoby z niepełnosprawnością, ćwiczenia mogą być odpowiednio modyfikowane. Nieodłącznym elementem jogi jest praca z oddechem, który z powodzeniem może być stosowany niezależnie od aktywności fizycznej.

Osoby z niepełnosprawnością mogą odnieść korzyści z praktykowania jogi zarówno w aspekcie fizycznym jak i psychicznym, szczególnie w okresie wzmożonego stresu związanego z pandemią.

Sytuacja osób niepełnosprawnych studiujących i pracujących naukowo oraz eliminowanie barier z jakimi spotykają się w środowisku akademickim – to jedne z wiodących tematów wirtualnej debaty pt. ,,Nauka bez Barier – V konferencja Naukowa. Genom. Medycyna Personalizowana’’.

Organizatorem konferencji, która odbędzie się 19 listopada na wirtualnej platformie www.medycynapersonalizowana.online (początek o godz. 9.00 ), jest Fundacja na rzecz umacniania więzi rodzinnych i społecznych Neuron +, we współpracy z Polską Akademią Nauk. Wydarzenie jest skierowane do całego środowiska naukowego, osób z niepełnosprawnością oraz ich rodzin i opiekunów. Program naukowy Konferencji obejmuje sesje ustne i plakatowe w dwóch grupach tematycznych: ,,Nauka bez Barier’’ oraz ,,Genom. Medycyna Personalizowana’’.

Sesje naukowe ustne i posterowe w obszarze ,,Nauka bez Barier’’ będą okazją do prezentacji aktualnej sytuacji osób z niepełnosprawnością na uczelniach wyższych oraz nowych rozwiązań eliminujących bariery, jakie napotykają oni w środowisku akademickim. To nie tylko ograniczona  dostępność architektoniczna budynków (sal dydaktycznych, bibliotek, czytelni, akademików), ale także brak możliwości użytkowania specjalistycznego sprzętu przez osoby niedowidzące lub niesłyszące. Inne bariery dotyczą ograniczonych możliwości rozwoju naukowego czy komunikacji interpersonalnej, co często wynika ze stereotypów, uprzedzeń ze strony części kadry akademickiej. Z kolei część konferencji dotycząca medycy personalizowanej skupi się m.in. na takich obszarach jak analiza genomu, choroby neurodegeneracyjne czy terapie z wykorzystaniem komórek macierzystych.

Tegoroczna konferencja została również dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Wystąpienia prelegentów w trakcie spotkania będą posiadały napisy oraz tłumaczenie na język migowy, które dodatkowo będzie widoczne podczas pytań zadawanych przez uczestników i odpowiedzi. Na uwagę zasługuje też fakt, że całość wydarzenia zostanie w pełni realizowana w środowisku 3D, które oferuje warunki zbliżone do tradycyjnej konferencji, a dodatkowo zapewnia możliwość interakcji między uczestnikami.

Cieszę, że mimo epidemii wirusa COVID-19 udało nam się zorganizować kolejną edycję konferencji, która w tym roku odbywa się pod hasłem ,,Nauka bez Barier. Wydarzenie będzie realizowane w trybie online, więc tym bardziej jestem usatysfakcjonowany, że na nasze zaproszenie do udziału, odpowiedziało tyle wybitnych osobistości ze świata nauki, z całej Polski. – podkreśla prof. dr hab. n. med. Janusz Kocki, przewodniczący Rady Naukowej Fundacji Neuron Plus.

I dodaje: – Temat niepełnosprawności jest niezmiernie ważny, zwłaszcza w czasie pandemii, która bardzo mocno dotyka osoby niepełnosprawne. Dlatego chciałbym gorąco zachęcić osoby z niepełnosprawnością i ich najbliższych do udziału w konferencji. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny zarówno dla wykładowców jak i uczestników i słuchaczy.

Konferencja naukowa jest jednym z elementów ogólnopolskiej kampanii informacyjno-edukacyjnej ,,Nauka bez Barier’’ na rzecz dostępności edukacji na poziomie akademickim dla osób z niepełnosprawnością. Patronat nad projektem objęło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a jego główne cele to aktywizacja osób niepełnosprawnych do korzystania z oferty studiów wyższych i podejmowania działalności naukowej oraz zwiększenie dostępności uczelni i środowisk akademickich dla osób z niepełnosprawnością. 

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Projekt finansowany w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą ,,DIALOG’’ w latach 2019-2020.

Patronat honorowy konferencji naukowej ,,Nauka bez Barier’’

Partnerzy medialni konferencji naukowej ,,Nauka bez Barier’’

PPG LOGO (jpg)

Nowe doniesienia naukowe sugerują, że wirtualne szkolenia mogą pomóc rodzicom w nauce rozwiązywania problemów behawioralnych u dzieci z niepełnosprawnością, co może mieć szczególne znaczenie w czasie pandemii.

Wirtualne szkolenia dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością mają być rozwiązaniem w sytuacjach, w których rodziny nie mogą uzyskać dostępu do osobistego szkolenia w zakresie pomocy dzieciom z autyzmem. Badanie opublikowane niedawno w Journal of Applied Behavioural Analysis pokazuje, że telemedycyna staje się dobrym substytutem, pozwalającym rodzicom zrozumieć i wdrożyć  odpowiednie postępowanie u dzieci z autyzmem. „Ponieważ rodzice odgrywają ważną rolę w leczeniu objawów autyzmu u swoich dzieci, opracowanie skutecznego, wydajnego, akceptowanego społecznie i dostępnego szkolenia jest niezwykle ważne” – powiedział Wayne Fisher, dyrektor Rutgers University Center for Autism Research, Education and Services, który kierował badaniem. „Jednak wielu rodziców nie ma dostępu do tego złożonego szkolenia ze względu na bariery geograficzne, ekonomiczne i czasowe – lub w ostatnim czasie przez pandemię” – podkreślił przedstawiciel Uniwersytetu.

W badaniu wzięło udział 25 rodziców dzieci z niepełnosprawnością, nie mających doświadczenia w stosowaniu analizy zachowań, która jest często stosowana w terapii osób z zaburzeniami rozwojowymi. Trzynaścioro dorosłych (grupa badana) wzięło udział w wirtualnych modułach szkoleniowych trwających od 35 do 60 minut i przeprowadziło z badaczem zajęcia z odgrywaniem ról. Pozostali uczestnicy badania (grupa kontrolna) kontynuowali programy szkoleniowe, zlecone wcześniej ich dzieciom.

Eksperci zewnętrzni zostali poproszeni o ocenę filmów przedstawiających rodziców w obu grupach. Filmy przedstawiały rodziców odpowiadających badaczom symulującym zachowania dzieci z autyzmem. Naukowcy do symulacji zachowań dzieci z niepełnosprawnością  wykorzystali skrypt opisujący typowe problemy z zachowaniem obserwowane przy autyzmie. Obie grupy charakteryzowały się równorzędnie niskim poziomem umiejętności na początku badania. Grupa badana, po ukończeniu wirtualnego szkolenia charakteryzowała się jednak wyraźną poprawą badanych kompetencji podczas, gdy kompetencje innych rodziców pozostawały na tym samym poziomie.

Badacze wskazali, że rodzice dzieci z niepełnosprawnością w wirtualnej grupie szkoleniowej wysoko ocenili jakość programu. „Odkrycia pokazują, że rodzice mogą zostać wirtualnie przeszkoleni w zakresie tych złożonych procedur, a metody są dla nich łatwe w użyciu i przystępne” – powiedział Fisher.

Źródło: https://www.disabilityscoop.com/2020/10/27/virtual-training-teaches-parents-to-manage-autism-behaviors/29054/