\n

Choroba Parkinsona to schorzenie neurologiczne występujące coraz częściej w populacji. Chorobę tą opisuje się jako samoistną i postępującą, która z czasem może prowadzić do niepełnosprawności.  Przedmiotem badań wielu naukowców i klinicystów jest obecnie udoskonalenie metod spowalniających postęp schorzenia oraz umożliwiających zapewnienie kompleksowej opieki i usług medycznych pacjentom. Znacznym ułatwieniem w terapii pacjenta z chorobą Parkinsona może być wykorzystanie telemedycyny, czyli świadczenia usług leczniczych na odległość. W celu opracowania skutecznej, skoncentrowanej na pacjencie i zrównoważonej usłudze, dla tej grupy chorych stworzono wirtualną klinikę dla osób z chorobą Parkinsona.

Miejsce to łączy konsultacje telefoniczne i raporty z użytkowania innowacyjnej technologii monitorującej funkcjonowanie pacjenta. Kinetigraph Parkinsona (PKG) to urządzenie noszone na nadgarstku, zapewniające obiektywną ocenę motoryki pacjenta oraz generujące raport wykorzystywany przez lekarzy do optymalizacji schematów leczenia. Choroba Parkinsona objawia się przede wszystkim jako zaburzenia motoryczne, dlatego obserwacja sprawności ruchowej pacjenta jest jednym z kluczowych elementów terapii.

W celu dokonania oceny efektywności rozwiązania przeprowadzono badanie pilotażowe z wykorzystaniem PKG. W pierwszym etapie badania umawiano pacjentów, których dotknęła choroba Parkinsona na wizytę w wirtualnej klinice, do lekarza prowadzącego. Po omówieniu objawów i zapoznaniu się z raportem PKG, lekarz mógł zdecydować o wszelkich zmianach leków lub innych interwencjach i przekazać to lekarzowi ogólnemu pacjenta. Opinie pacjentów zostały zebrane za pomocą kwestionariuszy zawierających pytania na temat przebiegu konsultacji.

Wyniki badania były zaskakujące. Wzięło w nim udział 61 pacjentów z ponad 12 klinik. Wśród respondentów kwestionariusza dotyczącego jakości wizyty w wirtualnej klinice, 89% było zadowolonych z konsultacji. Wirtualna klinika pozwoliła lekarzowi podjąć decyzję o leczeniu ze skutecznością porównywalną do klinik stacjonarnych. Wśród ograniczeń konsultacji na odległość wymieniono między innymi problemy z urządzeniem (PKG), problemy z mową oraz słuchem pacjentów a także zaawansowaną fazę choroby. Jako istotną zaletę wizyty na odległość pacjenci wskazali oszczędność czasu oraz ułatwienie w kontakcie z lekarzem specjalistą.

Choroba Parkinsona jest jednym ze schorzeń, które wymaga regularnych wizyt i monitorowania stanu zdrowia, co jest znacznym utrudnieniem w codziennym funkcjonowaniu pacjentów. Projekt wirtualnej kliniki może stanowić punkt odniesienia do dalszych prac nad wdrażaniem bardziej zaawansowanych rozwiązań telemedycyny dla pacjentów wymagających specjalistycznej opieki medycznej. Jak podkreślają badacze, kluczowe znaczenie dla funkcjonowania wirtualnych klinik może mieć odpowiedni dobór pacjentów i selekcja tej grupy chorych, która może być sukcesywnie leczona na odległość.

Wirtualna klinika pozwoli oszczędzić czas oraz zmniejszyć liczbę kontaktów i być dobrą alternatywą standardowego leczenia w czasach epidemii. Choroba Parkinsona zaliczana jest do często występujących schorzeń neurologicznych, dlatego intensywne poszukiwanie nowoczesnych rozwiązań dotyczących opieki nad tą grupą pacjentów jest obecnie przedmiotem badań wielu naukowców.

Źródło: https://www.docwirenews.com/abstracts/using-telemedicine-and-wearable-technology-to-establish-a-virtual-clinic-for-people-with-parkinsons-disease-2/

Choroba Parkinsona to zwyrodnienie neurodegeneracyjne polegające między innymi na odkładaniu się w mózgu złogów patologicznego białka – alfa-synukleiny. Nasilony stan zapalny oraz nagromadzone białko powoduje szereg uciążliwych objawów neurologicznych i psychiatrycznych. Choroba Parkinsona może być przyczyną znacznego pogorszenia jakości życia oraz niepełnosprawności.

Naukowcy z Uniwersytetu w Georgetown już w 2013 roku zauważyli, że znany lek przeciwnowotworowy – Tasigna może wspomagać usuwanie toksycznych grudek alfa-synukleiny z mózgu myszy, u których choroba Parkinsona została wywołana celowo.

Dopiero w 2017 udało się przenieść badania do II fazy badania klinicznego co pozwoliło lepiej zaobserwować i zrozumieć mechanizmy działania leku na zgromadzoną w mózgu alfasynukleinę. Badania nad nowym lekiem lub też nowym zastosowaniem istniejącego już leku przechodzą przez wszystkie wymagane procedury, aby nie narażać pacjentów na niebezpieczeństwo. W badaniach drugiej fazy prowadzone są testy w grupie chorych pacjentów ochotników.

Choroba Parkinsona to trudna do zaakceptowania diagnoza. Stale postępujący proces utraty neuronów istoty czarnej w mózgu nadal pozostaje zagadką, które przyczyny pozostają nieznane. Istnieje wiele teorii wyjaśniających przyczyny tego zjawiska jednak lekarze i naukowcy skupiają się obecnie na zwalczaniu skutków choroby. Wyniki drugiej fazy badań nad nowym zastosowaniem leku Tasigna wykazały, że u pacjentów z Parkinsonem lek ten powodował zmniejszenie ilości patologicznej alfa-synukleiny o 20%. U chorych poddanych leczeniu zaobserwowano również zwiększenie o 50% ilości metabolitów dopaminy – neuroprzekaźnika, który występuje w niewystarczających ilościach chorych. Po obserwacji 15 miesięcznej zaobserwowano istotną poprawę w zakresie funkcji motorycznych. Wszyscy chorzy biorący udział w badaniu zgłosili poprawę jakości życia po zastosowanym leczeniu.

Choroba Parkinsona powoduje znaczne utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu, a z czasem prowadzi do ograniczenia samodzielności pacjenta.  Lek opóźniający proces postępowania choroby może znacznie opóźnić występowanie uciążliwych objawów i wydłużyć okres samodzielności.

Przed wprowadzeniem Tasigna na nowy rynek zostanie on poddany kolejnym testom potwierdzającym zarówno jego skuteczność jak i bezpieczeństwo. Wyniki dotychczasowych badań pozwalają przypuszczać, że lek ten może wpłynąć na jakość życia chorych.

Źródło: https://www.fiercebiotech.com/research/how-novartis-cancer-drug-tasigna-restores-critical-dopamine-s-lost-to-parkinson-s-disease

Otyłość stała się jedną z najczęstszych chorób w dzisiejszych czasach. Z wiekiem coraz więcej czasu ludzie spędzają w pozycji siedzącej, przez co zachodzą zmiany w gospodarce hormonalnej a metabolizm zwalnia. Istnieje wiele czynników, które mogą przyczyniać się do występowania otyłości wśród dorosłych. Od dawna wiadomo, że otyłość wpływa na układ sercowo-naczyniowy czy układ ruchu. Najnowsze doniesienia pozwalają przypuszczać, że otyłość wpływa negatywnie na również na inne ważne elementy ludzkiego organizmu i prowadzić do niepełnosprawności.

W badaniu Rundek i współpracowników oceniano wpływ otyłości na zjawisko określane tzw. przerzedzeniem korowym. Zjawisko to określa stopniowy zanik kory mózgowej, w której zachodzą procesy odpowiedzialne za przetwarzanie informacji. Im cieńsza jest kora tym większe jest ryzyko choroby Alzheimera i innych chorób neurologicznych. 

W badaniu wzięło udział 572 osób, które podzielono na grupy w zależności od BMI (z ang. Body Mass Index). Jak ukazały wyniki badania, im wyższe było BMI tym cieńszą korę obserwowane w badaniu rezonansem magnetycznym. Zależność była szczególnie silna u osób, które w momencie włączenia do badania miały mniej niż 65 lat. 

Wyniki badania pozwalają przypuszczać, że przez utrzymanie prawidłowej masy ciała można spowolnić proces starzenia się mózgu i zmniejszyć ryzyko chorób neurologicznych. Istnieje potrzeba dalszych badań pokazujących jak otyłość wpływa na choroby neurologiczne. 

Widok do czytania. Naciśnij klawisze Alt+Shift+A, aby uzyskać pomoc dotyczącą ułatwień dostępu.

Źródło: www.fatherly.com

Co to jest padaczka ?

Padaczka to choroba neurologiczna prowadząca do niepełnosprawności. Osoby chore wykazują skłonność do napadowych i przemijających dolegliwości spowodowanych nieprawidłową czynnością mózgu. Do napadu padaczkowego dochodzi w wyniku nieprawidłowej aktywacji pewnych jego obszarów. Szacuje się, że padaczka dotyczy około 400 tys osób w Polsce. Lekarz rozpoznaje padaczkę gdy pacjent zgłasza co najmniej dwa napady padaczkowe bez prowokacji.

Padaczka – przyczyny

Napady padaczkowe może wywoływać wiele czynników. U większości chorych nie udaje się jednak dokładnie określić przyczyny chroby. Ujawnienie padaczki w wieku dziecięcym może być wynikiem wad wrodzonych lub zakażenia w życiu płodowym. Padaczkę u dziecka może wywołać zakażenie toksoplazmozą lub uraz. Przyczyną padaczki u dorosłych najczęściej bywają guzy lub urazy mózgu.

Padaczka – objawy

Część ciała połączona drogą neuronalną z nieprawidłowo aktywowanym obszarem mózgu w napadzie padaczkowym ulega pobudzeniu. Wyróżnia się dwa typy napadów padaczkowych:

U chorego można zaobserwować nietypowy wyraz twarzy, zaburzenia mowy, połykania lub drgawki. Objawem padaczki jest również tocząca się piana z ust a czasami bezwiedne oddanie moczu. Jeśli pobudzeniu ulegnie obszar kory wzrokowej mózgu mogą pojawić się omamy wzrokowe. W przypadku pobudzenia większego obszaru objawy mogą dotyczyć całego ciała a w konsekwencji prowadzić do utraty przytomności. 

Padaczka może również powodować nietypowe objawy. Napad padaczki może przebiegać bez drgawek a jedynym symptomem będzie czasowa utrata kontaktu z otoczeniem. Chwilowa utrata nieświadomości zdarza się częściej u dzieci.  Utrata świadomości trwa kilka minut po czym chory może wrócić do wykonywanej wcześniej czynności. Jeśli zauważymy objawy napadu chorego należy ułożyć w pozycji bezpiecznej, aby uniknąć zadławienia i zapewnić dostęp powietrza.

Padaczka – leczenie

W przypadku padaczki najczęściej stosowana jest terapia lekami przeciwpadaczkowymi. Leki nie zwalczają przyczyny choroby, a jedynie zmniejszają częstość i uciążliwość objawów. U części pacjentów po zastosowaniu dobrze dobranej terapii dochodzi do całkowitego zaniku objawów. W niektórych przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne poprzez stymulacje nerwu błędnego czy też usunięcie guza. Odrębnym przypadkiem jest padaczka lekooporna u dzieci, która nie reaguje na standardowe leczenie. Przypuszcza się, że korzystny wpływ w padaczce lekoopornej może mieć dieta ketogenna prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza i dietetyka.

Bibliografia

  1. The Epilepsies: The diagnosis and management of the epilepsies in adults and children in primary and secondary care. National Clinical Guideline Centre, 2012.
  2. Jędrzejczak J., Padaczka – współczesne zasady diagnostyki i leczenia. Przew Lek 2002, 5, 9, 26-32