\n

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl.

  1. Czym jest poczucie własnej skuteczności?

Poczucie własnej skuteczności oznacza oczekiwania człowieka dotyczące możliwości wykonania zadania i/lub rozwiązania problemu w różnorodnych okolicznościach życiowych.

Tego rodzaju przeświadczenie oznacza więc, że jednostka czuje się zdolna do tego, aby „stawić czoło” wydarzeniom, jakie kreuje przed nią otaczająca rzeczywistość. Przekonania tego rodzaju kształtują się na bazie doświadczeń człowieka i w rezultacie tworzą bilans osobistych sukcesów, porażek i przeżywanych sytuacji trudnych.

2. Co to jest porażka?

Porażka – przegrana walka albo rywalizacja; poważne niepowodzenie.

Porażka jest to wydarzenie negatywnie oceniane przez osobę, która jej doświadcza. Nie chodzi więc o same wydarzenie jakie nam się zdarzyło, ale raczej o naszą ocenę sytuacji.

3. Strategia Radzenia Sobie z porażkami

Przykładowa propozycja radzenia sobie z porażkami:

1. Przyjmij pozytywną, optymistyczną perspektywę – niepowodzenie jest cennym, rozwijającym, naturalnym elementem w procesie życia.

2. Pamiętaj o swojej stałej wartości, niezależnej od tego, czy wygrywasz czy przegrywasz. Okaż sobie bezwarunkową miłość.

3. Przyjmij odpowiedzialność za niepowodzenia. Przyjmij, że jesteś w stanie panować nad emocjami a tym samym nad sytuacją.

4. Ogranicz swoje wnioski do dziedziny, w której doznałeś niepowodzenia. Nie uogólniaj niepowodzenia na wszystkie aspekty życia.

5. Przeanalizuj oraz wyciągnij wnioski na przyszłość, co mógłbyś zrobić lepiej następnym razem i wprowadź je w życie.

6. Poszukaj korzyści w tej sytuacji.

Niezależnie od Twoich działań życie bez porażek nie jest możliwe.

Bibliografia:

Jak skutecznie zapobiegać karierze przestępczej- Rozdział III PODMIOTOWY MECHANIZM READAPTACYJNY: POCZUCIE WŁASNEJ SKUTECZNOŚCI

https://sjp.pwn.pl/sjp/porazka;2505221.html

https://www.pieknamilosc.pl/jak-poradzic-sobie-z-porazkami-niepowodzeniami-popelnionymi-bledami/

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl.

Czym jest pracoholizm?

Pracoholizm – to stan uzależnienia od wykonywanej pracy, który powoduje zaburzenie równowagi w życiu codziennym człowieka. Przypasowując pracoholizm do ludzi stwierdza się, że pracoholikami są zwykle osoby pilne, perfekcyjne, ale i niepewne siebie, nieśmiałe, niedowartościowane oraz bojące się otoczenia. Zazwyczaj są to osoby ambitne, lubiące rywalizować i wygrywać, które wysoko stawiają sobie poprzeczkę, za wszelką cenę dążą do osiągnięcia sukcesu i prestiżu społecznego.

Sześć głównych atrybutów pracoholizmu

1. wewnętrzy przymus pracy związany z cechami osobowości obsesyjno-kompulsyjnej, który powoduje, że nawet niewielka ilość pracy doświadczana jest jako przeciążenie,

2. bezpośredni związek z przeciążeniem pracą (lecz nie z obciążeniem nią liczbą godzin pracy),

3. odniesienie do każdego rodzaju aktywności ukierunkowanej na cel, która tratowana jest przez jednostkę jako praca (nie tylko pracy zawodowej),

4. odniesienie do różnych pozycji zawodowych (nie tylko kierowniczych),

5. istnienie fizjologicznego komponentu: uzależnienia od adrenaliny wyzwalanej w sytuacjach stresu,

6. obecność symptomów psychosomatycznych.

Pracoholizm jakie są fazy jego rozwoju ?

Pracoholizm – jakie są jego skutki?

Skutki pracoholizmu można podzielić na negatywne i pozytywne.

Negatywne:  

–  człowiek oddaje całą energię swojej firmie, pracodawcy,

–  po kilku latach „szaleńczej pracy” człowiek czuje się wykończony, skrajnie wypalony psychicznie,

–  odczuwa, iż nie jest już potrzebny swemu pracodawcy, czuje się wieczny niedosyt, popada w załamanie nerwowe,

– rozpadają się jego więzi rodzinne i związek małżeński,

– nękają go choroby somatyczne (wrzody żołądka, nerwice serca),

– popada w nałogi (alkohol, narkomania, lekomania),

– odczuwa przygnębienie bez pracy.

Pozytywne:

–  pracoholik „pnie się” po szczeblach kariery, awansuje i odnosi sukcesy,

–  zarabia coraz więcej (rodzina cieszy się z pieniędzy, ale odczuwa smutek z braku obecności członka rodziny, chociaż się do tego przyzwyczaja; takie odczucia ambiwalentnie odczuwają).

Pracoholizm – jakie są sposoby leczenia? 

Pracoholizm można i należy leczyć. Najważniejsze jest uświadomienie sobie występowania problemu i przerwanie tego błędnego koła. Człowiek dotknięty tym nałogiem musi sam sobie uświadomić tę smutną prawdę i zastanowić się do czego go to doprowadzi. Potrzeba przede wszystkim wytężonej pracy nad sobą, wprowadzenia we własne życie zdrowych proporcji między czasem przeznaczonym na pracę a tym pozostałym, przynależnym do innych równie ważnych sfer życia jak: rodzina, przyjaciele, hobby, odpoczynek, rozrywka.

Bibiografia: 

Kozak S. Patologie w środowisku pracy, Difin SA, Warszawa 2008

Wojdyło K.  Pracoholizm perspektywa poznawcza, Difin SA, Warszawa 2010

http://nasze-choroby.pl/685-c-pracoholizm.html
http://www.biomedical.pl/nalogi/pracoholizm-183.html

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl

Pozytywne myślenie na wpływ na nasze życie oraz pracę zawodową. Jakość naszego życia w 90% zależy od naszego nastawienia. Właściwa postawa do pracy oraz do życia jest bardzo ważna. Jednak bardzo trudno je zmienić na zawołanie. Wymaga to dużo zaangażowania. Warto popracować nad pozytywnym myśleniem. Dotyczy do wszystkich osób a w szczególności jeśli chodzi o osoby niepełnoprawnością.

Pozytywne myślenie polega na świadomym koncentrowaniu się na pozytywach tego, co nas otacza: ludzi, zdarzeń oraz sytuacji.

Pozytywne myślenie to szczególny stan umysłu (i/lub ciała), decydujący o odczuciach, zachowaniach oraz skuteczności działania. Pozytywne myślenie wywołuje szczególny rodzaj emocji, który wzbudza w nas dobrą energię i przyczynia się tym samym do skuteczniejszego działania zarówno w sferze osobistej jak i zawodowej.

Pozytywne myślenie, to przede wszystkim:

– opieranie się na mocnych stronach osoby, a nie podkreślanie jego słabości;

– umiejętność zauważania w ludziach i ułatwianie im dostrzegania talentów oraz pozytywnych cech, jakie posiadają;

– zauważanie orz rozwijanie swoich pozytywnych stron, zdolności i zainteresowań, a także związana z tym odpowiedzialność za zidentyfikowanie i wydobycie na światło dzienne swoich talentów oraz uzdolnień w procesie świadomego odkrywania siebie.

Pozytywne myślenie składa się z dwóch umiejętności:

a) pierwsza z nich to wiara w pozytywny efekt naszego działania;

b) druga to zdolność dokonywania operacji myślowych, a w ślad za nimi – działania fizyczne, zmieniające zdarzenia nieprzyjemne na takie, które nam w jakiś sposób służą.

Cechy, które posiada człowiek myślą pozytywnie m.in.:

– mówi o pozytywnych stronach swoich przyjaciół, sytuacji

– przewiduje rozwój oraz podejmuje odpowiednie kroki w tym kierunku

– przyszłość napawa ją optymizmem

– szuka możliwości skutecznej pracy

– rywalizuje z najlepszymi

– stara się zarobić więcej

– wyznacza sobie realne cele

– planuje długofalowo

– otacza się ludźmi myślącymi pozytywnie, o postępowych poglądach

– nie zwraca uwagi na drobne pomyłki

– koncentruje się na swoich zaletach

– poszerza swoje horyzonty myślowe

– ma na uwadze nie tylko to, co jest w danym momencie, ale i to, co może być

– czuje się członkiem wspólnoty, zespołu i nie ogranicza się tylko do własnego zakresu obowiązków

– wierzy w siebie.

Bibliografia:

1.Buscaglia L.: „Radość Życia. O sztuce miłości i akceptacji”, wyd. GWP, 2007.

2. Gray M.: „Siły Życia”, wyd. Naukowe PWN, 1997.

3. Klein S.: „Sposób na karierę”, wyd. Amber 2001.

4. Peale Norman V.: „Moc pozytywnego myślenia”, wyd. Studio Emka, 2004.

5. Peale Norman V.: „Możesz jeśli myślisz, że możesz”, wyd. Studio Emka, 2006.

6. Scheich G.: „Pozytywne myślenie. Czy może szkodzić”, wyd. GWP 2001.

7. Seligman M.E.P „Optymizmu można się nauczyć. Jak zmienić swoje myślenie i swoje życie”, wyd. Media Rodzina 1996.

8. Seligman M.E.P Co możesz zmienić, a czego nie możesz, wyd. Media Rodzina 2000.

9. Wegscheider-Cruse S.: „Poczucie własnej wartości. Jak pokochać siebie”, wydawnictwo GWP 2002.

www.psychodnia.pl,

www.sciaga.pl,

www.pozytywne.com,

www.twojamoc.pl

Prezentacje z zajęć ze studiów

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl

Problem stresu dotyczy każdego człowieka, nie ma ludzie, którzy go nie przeżywają. Wyjaśniam, co to jest stres. W artykule przestawiam jak poradzić sobie ze stresem.

Stresem – określamy pewne zdarzenia w naszym życiu, najczęściej trudne, przykre i niepożądane albo określamy tak nasz stan wewnętrzny, przeżycia, napięcie, niepokój, lęk oraz inne nieprzyjemne emocje.

Strategie radzenia sobie ze stresem:

– przeżywaj emocje, które się pojawiają. Masz prawo przeżywać uczucia takie jak: złość, smutek, zmiana nastrojów itd. Pamiętaj jednak, że przeżywając różne emocje nie możesz ranić innych osób.

– utrzymuj kontakt z innymi ludźmi. Mogą być dla ciebie wsparciem w trudnej sytuacji. Jeśli masz kogoś bliskiego rozmawiaj z nim o tym, co dzieje się z tobą i o tym, jak ci trudno. Jeśli masz trudności żeby się otworzyć przed najbliższymi, skorzystaj z pomocy specjalistów (poradnie psychologiczne, stowarzyszenia, fundacje, poradnie zdrowia psychicznego)

– pamiętaj, że należy ci się odpoczynek – masz prawo odpoczynku.

– stałe pozostawaj w kontakcie z osobami, które są ci życzliwie, opowiadaj im o swoich działaniach, o swoim nastroju.

Po niżej przestawiam różne strategie na radzenie sobie ze stresem. Należą do nich głównie techniki relaksacyjne oraz wizualizacyjne.

Praca z oddechem – relaksacja

Praca z oddechem polega na zwolnieniu oddechu oraz nadanie mu odpowiedniego rytmu. Oddech wpływa bezpośrednio na naszą fizjologię, natomiast fizjologia na nasze emocje. np. medytacja swobodnego oddechu według Deepaka Chopry’ego. Usiądź wygodnie. Zamknij oczy oddychaj lekko i swobodnie pracuj przeponą. Zrób wdech, zaraz po nim wydech i poczekaj 2 sekundy przed następnym wdechem. Pozwól swojej uwadze podążać za oddechem. Skup się na tym, jak powietrze wchodzi przez nos i spływa w dół do płuc. Oddychaj normalnie, niezbyt głęboko, bez wstrzymywania oddechu.

Wizualizacja

Technika wizualizacji ma na celu tzw. mentalne oddzielenie się od sytuacji, która wywołuje stres. Możemy sobie wyobrazić, że znajdujemy się za ochronną tarczę albo otoczka, która chroni przed negatywnym wpływem z zewnątrz.

Przestawiam wizualizację prowadzoną. Jej zamiarem jest wykreowanie sobie obrazu siebie w przyjemnym otoczeniu.

– połóż się wygodnie, zamknij oczy,

– wyobraź sobie, że znajdujesz się w jakimś wspaniałym dla ciebie miejscu (łąka plaża góry itd. plaża),

– poczuj oraz zobacz wszystko to, co cię otacza – co widzisz, co czujesz co słyszysz

– wyobraź sobie jakąś rzecz, przedmiot w tym miejscu, który jest jego symbolem

– kiedy będzie ci szczególnie ciężko przypomnij sobie tą rzecz symbolizująca to miejsce.

„Przeramowanie” sytuacji – reframing

Technika reframing opiera na zmianie kontekstu sytuacji stresującej.

Np. stresujesz się rozmową z szefem możesz w myślach wyobrazić sobie taką sytuację:

– wyobraź sobie, że siedzisz w biurze szefa a on krzyczy na ciebie

– przypomnij sobie jego głos, charakterystyczne: mimikę gesty

– w tej chwili zmień szefa w myślach w inną postać np. z filmu albo z bajki – wyobrażaj go jak tylko zechcesz

– ubierz go w zabawne ubrania np. w klauna, itd

– zmień otoczenie szefa np. z filmu albo z bajki np. szef w cyrku przebrany za klauna, itd.

– złam stan emocjonalny – policz ilość żarówek w pokoju, długopisy na biurku, itd.

– przypomnij sobie jeszcze raz sytuację stresową, zobacz jak wiele się zmieniło. Jeśli jeszcze jesteś zestresowany powtórz ćwiczenie.

Inne sposoby pomagające zmniejszyć napięcie wywołane stresem to m.in.:

– muzykoterapia – terapia dźwiękiem, muzyką
– aromaterapia – terapia olejkami eterycznymi
– zdrowa dieta
– śmiech
– odpowiednia ilość snu
– odpoczynek
– aktywność fizyczna
– kontakt oraz rozmowy z bliskimi osobami, ze specjalistą np. psychologiem, psychoterapeutą.  

Literatura:

TECZKA INFORMACYJNA Poradź sobie ze stresem; Wojewódzki Urząd Pracy w Warszawie Centrum Informacji i Planowania Kariery Zawodowej; Warszawa 2007

Kijak M., Stres. 15 najskuteczniejszych sposobów na radzenie sobie ze stresem,  Wydawnictwo Złote Myśli, Gliwice 2009

www.medonet.pl/zdrowie,aromaterapia—zastosowanie–rodzaje-olejkow–koszty-aromaterapii,artykul,1730063.html (dn. 19.06.2019)