\n

Wspólna inicjatywa Eftpos (elektroniczny transfer środków w punktach sprzedaży) i Scope Global ma na celu wzmocnienie i uproszczenie procesów identyfikacji cyfrowej osób niepełnosprawnych. Usługi i interakcje coraz częściej przenoszą się do sieci w związku z pandemią COVID-19. Szacuje się, że jeden na pięciu Australijczyków identyfikujący się jako niepełnosprawny napotyka poważne wyzwania związane z identyfikacją w środowisku cyfrowym. Niepełnosprawność może utrudniać korzystanie z nowoczesnych rozwiązań, które w ostatnim czasie stały się niezbędne dla funkcjonowania.

Wspólna inicjatywa firm ma na celu ukształtowanie technologii rozpoznawania tożsamości cyfrowej, aby umożliwić osobom niepełnosprawnym łatwiejszą identyfikację w Internecie. To z kolei pozwala zapewnić możliwości łączenia się i przeprowadzania transakcji z firmami i dostawcami usług rządowych, przy zwiększonej niezależności i kontroli nad danymi.

W lipcu 2020 Eftpos uruchomiło nowe rozwiązanie technologiczne do obsługi tożsamości cyfrowej, ConnectID, aby pomóc australijskim konsumentom chronić swoją tożsamość i unikać oszustw podczas łączenia się ze sprzedawcami i usługami rządowymi. Zwyczajowo stosowane usługi e-tożsamości mogą być ograniczane przez niepełnosprawność. Prezes Eftpos, Stephen Benton, powiedział, że badanie pilotażowe ConnectID koncentruje się na osobach niewidomych i / lub niedowidzących, a także na mózgowych porażeniach dziecięcych lub osobach korzystających z urządzeń wspomagających dostęp do platform cyfrowych.Rob Allen, przedsiębiorca oraz lider inicjatywy w Eftpos powiedział, że ConnectID może być używany do weryfikacji tożsamości konsumenta na podstawie wielu różnych danych, m.in. wieku, danych adresowych lub informacji o koncie bankowym. Może być również używany do identyfikacji osób w transakcjach handlu elektronicznego lub w celu realizacji płatności rządowych. „Rozwiązanie ConnectID zostało zaprojektowane do pracy w ramach TDIF (The Trusted Digital Identity Framework) i australijskiej branży płatniczej TrustID, a także pojawiających się międzynarodowych standardów, potencjalnie otwierając znacznie więcej drzwi świata online dla Australijczyków ograniczanych przez niepełnosprawność” – powiedział Allen.

W projekcie uwzględnione zostaną konsultacje i zebranie informacji zwrotnych na temat potencjalnych podejść technologicznych uwzględniających niepełnosprawność w celu zapewnienia dostępu do środowiska cyfrowego, dostosowanego do możliwości niepełnosprawnego, wraz z powiązanym wsparciem procesu tworzenia rozwiązania.
Badanie pilotażowe ma na celu potwierdzenie ułatwienia metod weryfikacji tożsamości, aby pomóc zmniejszyć liczbę przypadków oszustw i kradzieży tożsamości, a także poprawić „cyfrowe zaufanie” między klientami a dostawcami ”- powiedział Benton.
Eftpos współpracuje z firmą doradczą Maven, która jest częścią należącej do rządu Australii Południowej firmy Scope Global. Maven konsultuje się z rządami, przedsiębiorstwami i organizacjami non-profit, dostarczając spostrzeżeń na temat dostępności stron internetowych i treści cyfrowych, dostosowanych szkoleń uświadamiających na temat niepełnosprawności oraz przeglądów dostępności pomieszczeń fizycznych.
Zel Iscel, doradca ds. Integracji osób niepełnosprawnych w Scope Global Maven, która jest osobą niewidomą, podkreśla, że boryka się z wieloma trudnościami, próbując zidentyfikować się w Internecie i z zadowoleniem przyjmuje niezależność, i prywatność zapewniane przez uproszczone procesy identyfikacji cyfrowej dla osób niepełnosprawnych. Eftpos zyskała aprobatę firmy Iscel za zapewnienie, że jej rozwiązanie dotyczące tożsamości cyfrowej jest dostępne dla jak największej liczby osób a jego użytkowania nie ograniczy niepełnosprawność.

ConnectID działa jak „pośrednik” między dostawcami tożsamości, takimi jak Australia Post, a sprzedawcami lub departamentami rządowymi, które muszą zweryfikować, z kim mają do czynienia. Chociaż ConnectID ułatwia weryfikację tożsamości lub wymianę danych, nie przechowuje danych tożsamości. Dostawcy usług tożsamości przechowują tożsamość konsumentów i ponoszą odpowiedzialność za dostarczanie tych bezpiecznych informacji wyłącznie za zgodą właściciela.
Wątek identyfikacji w świecie wirtualnym jestem kolejnym tematem i przeszkodą do pokonania dla osób niepełnosprawnych, dlatego istotne jest aby od samego początku projektowania nowych rozwiązań dotyczących cyberbezpieczeństwa uwzględniać wszystkie grupy społeczne.

Źródło: https://www.technologydecisions.com.au/content/security/news/eftpos-to-improve-id-process-for-people-living-with-disability-836749426

Obecnie podejmuje się wiele kroków w celu ujednolicenia i zwiększenia powszechności telemedycyny dla osób niepełnosprawnych. Działania te mają wypełnić lukę w dostępności usług dla tych, którzy mogliby ucierpieć na braku dostępu do świadczeń. Osoby z niepełnosprawnością to grupa społeczna często pomijana w czasie projektowania innowacyjnych rozwiązań, co wzmacnia nierówności w społeczeństwie.

Wypowiedzi ekspertów w nowym artykule opublikowanym w Journal of the American Medical Informatics Association podkreślają, że telemedycyna może pogłębiać nierówności w dostępie do świadczeń wśród osób niepełnosprawnych. „Pozostaje pilna potrzeba rozważenia, w jaki sposób zmiany w rozpowszechnieniu i wszechobecności usług telemedycyny wpływają na osoby z niepełnosprawnością” – napisali autorzy. Twórcy artykułu zauważyli, że dla niektórych osób niepełnosprawnych powszechny dostęp do usług telemedycyny może poprawić opiekę zdrowotną o ile nie jest on ograniczany przez niepełnosprawność.

Zwrócono uwagę, że koordynowanie transportu, organizowanie pomocy opiekuna i poruszanie się po przestrzeni publicznej może być wyzwaniem dla osoby z niepełnosprawnością. Istnieje również wiele potencjalnych przeszkód w dostępie do klinik specjalistycznych. „Jeśli technologie telemedycyny nie są projektowane i wdrażane w ramach odpowiednich praktyk, korzyści dla całej populacji, nie mogą zostać osiągnięte, a zamiast tego mogą pogłębić nierówności społeczne”. Osoby z niepełnosprawnością związaną z komunikacją mogą nie być w stanie korzystać z różnych usług, np. wideo, a portale tworzone dla pacjentów nie zawsze są kompatybilne z technologiami wspomagającymi.

W artykule nakreślono kilka kwestii projektowych istotnych podczas projektowania rozwiązań telemedycznych, m.in:

Należy również wziąć pod uwagę implementację konkretnych rozwiązań, ponieważ społeczność osób niepełnosprawnych ma nieproporcjonalnie mniejsze szanse na dostęp do łączy szerokopasmowych i sprzętu, a niektóre osoby z niepełnosprawnością mogą potrzebować pomocy w nauce korzystania z nowych technologii.

Źródło: https://www.healthcareitnews.com/news/telehealth-may-worsen-digital-divide-people-disabilities

Niepełnosprawność jest definiowana poprzez wszelkie ograniczenia lub niemożność wykonywania określonej czynności w sposób, bądź też w zakresie uznawanym za typowe dla człowieka. Może to być jakikolwiek stan ciała lub umysłu, który utrudnia osobie chorej wykonywanie określonych czynności i wchodzenie w interakcje z otaczającym światem.

Coroczne obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych rozpoczęły się w 1992 roku w ramach działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Święto ma na celu promowanie praw i dobrobytu każdej osoby z niepełnosprawnością we wszystkich sferach życia społecznego i rozwoju oraz zwiększanie świadomości na temat sytuacji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego. Według ONZ integracja osób niepełnosprawnych jest podstawowym warunkiem przestrzegania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju oraz pokoju i bezpieczeństwa. Okazuje się, że dużą rolę we wsparciu osoby z niepełnosprawnością na drodze do lepszej jakości życia może odegrać regularna praktyka jogi.

Jest to starożytna indyjska praktyka, która przynosi korzyści dla ciała i umysłu. Pandemia COVID-19 była przyczyną licznych refleksji o charakterze naukowym i filozoficznym na temat znaczenia zdrowia psychicznego i fizycznego dla jakości życia. Joga jest podejściem holistycznym, które może pomóc zachować zdrowie i sprawność nawet u osoby z niepełnosprawnością wbrew powszechnemu przekonaniu i przyczynić się do poprawy jakości jej życia.

Według Poonam Yadav, eksperta w dziedzinie zdrowia i fitnessu, „Piękno jogi polega na tym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jeśli potrafisz oddychać, możesz uprawiać jogę, niezależnie od wszystkich upośledzeń fizyczno-psychicznych ”.

„Techniki oddechowe, techniki uważności, śpiewy i asany w połączeniu z terapią dźwiękiem pomagają poprawić koncentrację, elastyczność, siłę, zmniejszyć niepokój i poprawić zaburzenia snu.

Wśród łatwych do wykonania pozycji znajduje się między innymi pozycja dziecka czy też pozycja siedzącego kota lub krowy. W zależności od możliwości fizycznych osoby z niepełnosprawnością, ćwiczenia mogą być odpowiednio modyfikowane. Nieodłącznym elementem jogi jest praca z oddechem, który z powodzeniem może być stosowany niezależnie od aktywności fizycznej.

Osoby z niepełnosprawnością mogą odnieść korzyści z praktykowania jogi zarówno w aspekcie fizycznym jak i psychicznym, szczególnie w okresie wzmożonego stresu związanego z pandemią.

Wiele mówi się o dostosowywaniu technologii do indywidualnych potrzeb użytkownika.  Rozwój nowoczesnych urządzeń i rozwiązań technologicznych staje się coraz bardziej intensywny a dopasowanie technologii do człowieka jest na coraz wyższym poziomie. Specyficzny rodzaj dostosowania technologii wymusza niepełnosprawność. Dopasowanie do użytkownika z niepełnosprawnością jest możliwe dzięki wyjątkowym pracownikom wspierającym pracę nad zwiększaniem dostępności rozwiązań i urządzeń. 

Funkcjonujący w firmie Microsoft, Disability Answer Desk zapewnia wsparcie użytkownikom swoich produktów, których dotknęła niepełnosprawność. Dostosowanie technologii do osoby z niepełnosprawnością wymaga dogłębnego poznania jego potrzeb. Pracownicy znani jako ,,zaufani testerzy” to tysiące osób z niepełnosprawnością, które ukształtowały technologię używaną dziś przez miliony użytkowników. Niepełnosprawność i jej wpływ na sposób użytkowania produktów to ważny aspekt wymagający uwzględnienia przy projektowaniu nowych technologii. Pracownicy z niepełnosprawnością są m.in.  pomysłodawcami  rozwiązania NarratorHome, które ułatwia korzystanie z czytnika ekranu. Zaufani testerzy pomagają również w rozwijaniu technologii, które już powstały – dostarczając swój głos ulepszają funkcje rozpoznawania mowy i dyktowania wiadomości. Efektywność tego typu rozwiązań mogła być ograniczona przez niepełnosprawność i jej wpływ na emisję głosu.  

Zwiększanie dostępności produktów firmy Microsft odbywa się za pomocą trzech programów: The Accessibility User Research Collective (AURC), w którym społeczność może przekazywać uwagi oraz sugestie dotyczące użytkowania produktów do firmy, The Disiability Answer Desk darmowy zespół wsparcia użytkowników z niepełnosprawnością, który rozwiązuje problemy zgłaszane przez niepełnosprawnych przez całą dobę oraz Department of Homeland Security Trusted Tester program, który polega na szkoleniu testerów dostępności oprogramowania.

Wdrożenie systemu programów dedykowanych osobom z niepełnosprawnością pomaga budować zaufanie społeczności oraz jest podstawą zachowania wiarygodności firmy i tworzenia lepszych produktów, dlatego niepełnosprawność nie musi być dłużej ograniczeniem w korzystaniu z nowoczesnych rozwiązań technologicznych.

Źródło: https://news.microsoft.com/features/how-thousands-people-disabilities-shape-technology-you-probably-use-every-day/https://news.microsoft.com/features/how-thousands-people-disabilities-shape-technology-you-probably-use-every-day/

Doktor Cecily Morrison to naukowiec pracujący dla firmy Microsoft od 7 lat oraz matka syna z niepełnosprawnością. Głównym przedmiotem jej badań są interakcje człowieka z komputerem oraz poszukiwanie możliwości wykorzystania tych interakcji w pomaganiu osobom niepełnosprawnym. Zdaniem Dr Morrison wykorzystanie nowych technologii i sztucznej inteligencji może służyć tworzeniu spersonalizowanych rozwiązań wspierających osoby niewidome i niedowidzące.

Rozwiązania projektowane dla osób z każdym rodzajem niepełnosprawności powinny być dopasowywane indywidualnie ze względu na okoliczności ich wykorzystania oraz różny poziom umiejętności użytkowników. Nowe techniki powinny umożliwiać osobom niewidomym personalizację doświadczeń poprzez ,,uczenie” sztucznej inteligencji na temat indywidualnych potrzeb informacyjnych na konkretnych przykładach. Dzięki wykorzystaniu sztucznej inteligencji oraz mechanizmów uczenia się, technologie będą dostosowane do indywidualnych potrzeb każdego człowieka, a nie do etykiety jaką jest niepełnosprawność.

W jednym z projektów realizowanych przez doktor Morrison badane są sposoby dostarczania informacji o bezpośrednim otoczeniu społecznym. W projekt Tokyo ściśle zaangażowane są osoby niewidome i niedowidzące, aby powstające technologie opierały się na ich potrzebach i doświadczeniach. Często osoby niewidome i niedowidzące mają dobrze rozwinięte strategie nadawania sensu otaczającej ich rzeczywistości. Nowoczesne technologie mają natomiast za zadanie dopasować się do tych strategii i wzmacniać je lub rozwijać zgodnie z potrzebami użytkownika. Jak podkreśla badaczka, ważne jest, aby technologia nie zastępowała widzenia a koncentrowała się na poszerzaniu informacji, które użytkownik już posiada.

O swojej działalności i przyszłości technologii wykorzystywanej przez osoby niewidome i niedowidzące, Doktor Morrison będzie opowiadać podczas wirtualnego wydarzenia Sight Tech Global, która odbędzie się w dniach 2-3 grudnia 2020 roku.


Źródło: https://techcrunch.com/2020/08/26/microsoft-researcher-dr-cecily-morrison-will-discuss-keeping-ai-personal-at-sight-tech-global/?guccounter=1&guce_referrer=aHR0cHM6Ly93d3cuZ29vZ2xlLnBsLw&guce_referrer_sig=AQAAAECl0t4iBe7pp-ItKGexE5yZp9XSOCwTyKxLnCjIXYtMsBBKG7SdnXhZrQPb5l0kGGSARl8EvaSeOjLstvsYEq7K9b61wMFluCAdiW_m3jwNEeOrAvSb_qUGEFtGY82053MijaBZTS8QgyXWUQRV4G0NX444f-ZDd5ZrT_IjIXWL