\n

Wiele mówi się o dostosowywaniu technologii do indywidualnych potrzeb użytkownika.  Rozwój nowoczesnych urządzeń i rozwiązań technologicznych staje się coraz bardziej intensywny a dopasowanie technologii do człowieka jest na coraz wyższym poziomie. Specyficzny rodzaj dostosowania technologii wymusza niepełnosprawność. Dopasowanie do użytkownika z niepełnosprawnością jest możliwe dzięki wyjątkowym pracownikom wspierającym pracę nad zwiększaniem dostępności rozwiązań i urządzeń. 

Funkcjonujący w firmie Microsoft, Disability Answer Desk zapewnia wsparcie użytkownikom swoich produktów, których dotknęła niepełnosprawność. Dostosowanie technologii do osoby z niepełnosprawnością wymaga dogłębnego poznania jego potrzeb. Pracownicy znani jako ,,zaufani testerzy” to tysiące osób z niepełnosprawnością, które ukształtowały technologię używaną dziś przez miliony użytkowników. Niepełnosprawność i jej wpływ na sposób użytkowania produktów to ważny aspekt wymagający uwzględnienia przy projektowaniu nowych technologii. Pracownicy z niepełnosprawnością są m.in.  pomysłodawcami  rozwiązania NarratorHome, które ułatwia korzystanie z czytnika ekranu. Zaufani testerzy pomagają również w rozwijaniu technologii, które już powstały – dostarczając swój głos ulepszają funkcje rozpoznawania mowy i dyktowania wiadomości. Efektywność tego typu rozwiązań mogła być ograniczona przez niepełnosprawność i jej wpływ na emisję głosu.  

Zwiększanie dostępności produktów firmy Microsft odbywa się za pomocą trzech programów: The Accessibility User Research Collective (AURC), w którym społeczność może przekazywać uwagi oraz sugestie dotyczące użytkowania produktów do firmy, The Disiability Answer Desk darmowy zespół wsparcia użytkowników z niepełnosprawnością, który rozwiązuje problemy zgłaszane przez niepełnosprawnych przez całą dobę oraz Department of Homeland Security Trusted Tester program, który polega na szkoleniu testerów dostępności oprogramowania.

Wdrożenie systemu programów dedykowanych osobom z niepełnosprawnością pomaga budować zaufanie społeczności oraz jest podstawą zachowania wiarygodności firmy i tworzenia lepszych produktów, dlatego niepełnosprawność nie musi być dłużej ograniczeniem w korzystaniu z nowoczesnych rozwiązań technologicznych.

Źródło: https://news.microsoft.com/features/how-thousands-people-disabilities-shape-technology-you-probably-use-every-day/https://news.microsoft.com/features/how-thousands-people-disabilities-shape-technology-you-probably-use-every-day/

Intensywny rozwój technologii ujawnił rozwiązania problemów, które były nie do pokonania w przeszłości. Jednym z kierunków rozwoju nowoczesnych rozwiązań są urządzenia oraz mechanizmy dedykowane niepełnosprawnym. Osoby z niepełnosprawnością, które z różnych przyczyn nie są w stanie poruszać się samodzielnie, funkcjonowanie w społeczeństwie bywa niemalże niemożliwe. Brak możliwości poruszania się może odbierać jednostkom możliwości zbudowane przez talenty, kompetencje oraz inteligencję. Rozwijanie rynku urządzeń wykorzystywanych przez osoby z niepełnosprawnością, z zaburzonymi zdolnościami poruszania się może odmienić życie wielu osób.

Jednym z nowych rozwiązań może być zautomatyzowany ,,egzoszkielet”. Korzystający z technologii wspomagającej oraz sztucznej inteligencji, zasilany ,,egzoszkielet” jest zewnętrznym systemem robotycznym, którego celem jest przywrócenie normalnego życia osobom cierpiącym na zaburzenia lokomotoryczne spowodowane urazami kręgosłupa lub udarami. Egzoszkielet wykorzystuje innowacje i technologię, aby umożliwić wykorzystanie każdej nadarzającej się okazji przez osoby z niepełnosprawnością.

GenElek, start-up z siedzibą w New Delhi, opracowuje używany zewnętrznie, robotyczny system wsparcia, który umożliwia osobom cierpiącym na schorzenia neurologiczne takie jak paraliż, udar czy uraz rdzenia kręgowego, lepsze chodzenie lub poruszanie się. Naukowcy pracują nad stworzeniem mechanizmu, dzięki któremu ludzie będą mogli poszerzać swoje możliwości poruszania się. Urządzenie ma za zadanie poprawiać mobilność osoby z niepełnosprawnością i pomagać w naturalnym przywróceniu wzorca chodu, a także pomagać jej w procesie rehabilitacji. Urządzenie jest lekkie i przyjazne dla użytkownika z długą żywotnością baterii oraz szybką reakcją.

Egzoszkielet jest połączeniem biomechaniki, robotyki oraz sztucznej inteligencji. Urządzenie jest jednym z przykładów zindywidualizowanego podejścia w projektowaniu nowych rozwiązań. Szkielet może dostosowywać się do wzorca chodu osoby z niepełnosprawnością, tworząc wsparcie odpowiednie dla każdego użytkownika. Im więcej użytkowania, tym lepiej robot będzie pomagać pacjentowi i określać najlepsze rozwiązania w celu poprawy rehabilitacji. W ten sposób egzoszkielet może pomagać w budowaniu niezależności osób z niepełnosprawnością. Technologia wspomagająca została opracowana przy użyciu rozwiązań opartych na gromadzeniu danych w tzw. chmurze. Dane pacjenta mogą być gromadzone, interpretowane i zapisywane w chmurze, do której dostęp ma ekspert medyczny monitorujący leczenie w czasie rzeczywistym.

Egzoszkielet z napędem może być wsparciem w przezwyciężaniu codziennych trudności i rozszerzać możliwości wszystkich osób cierpiących z powodu paraliżu oraz innych urazów kręgosłupa.

Źródło:https://www.financialexpress.com/lifestyle/health/assistive-robotic-technology-to-help-the-disabled-to-walk-again-heres-how/2059389/

Trudności związane z nagłym przejściem edukacji na tryb zdalny powoli znikają i dla większości uczniów rozpoczęły się wakacje. Czas epidemii i przymusowego wprowadzania zajęć online zweryfikował przygotowanie szkół i uczelni do tej formy edukacji. Ostatnie miesiące ujawniły wiele różnic w dostępie do edukacji online wśród uczniów, a w szczególności w grupie uczniów z niepełnosprawnościami.

Problemów w odtworzeniu zwyczajowych warunków nauczania dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością było wiele i nie wszystkie były zależne od dostępu do technologii. Dlatego niektórzy nauczyciele wychodząc naprzeciw potrzebom współczesnej edukacji badają strukturę UDL (z ang. Universal Design for Learning). UDL to nowoczesne podejście do nauczania skoncentrowane na tworzeniu równych szans w edukacji dla wszystkich uczniów. Podstawowe założenie UDL wyklucza istnienie ,,przeciętnego ucznia”. Według tego rozumowania każdy uczeń posiada indywidualny zestaw cech, które mogą się zmieniać i ewoluować. Efektywne nauczanie w domu związane jest z wykorzystaniem wielu cech i pomocy. Niezbędna zdaje się być samodzielność, zdolność organizacji pracy oraz zarządzania sobą w czasie, a także umiejętność oparcia się czynnikom rozpraszającym. Dodatkowo, stosowane często uniwersalne programy nauczania nie angażują wystarczająco uczniów z trudnościami w skupieniu uwagi.

UDL poza standardowymi informacjami oraz zadaniami do samodzielnego wykonania uwzględnia wykorzystanie licznych technik interaktywnych do zwiększenia zaangażowania w naukę. W programach występować mogą filmiki, dyktanda głosowe, infografiki a nawet komiksy. Ten rodzaj nauczania uwzględnia również istnienie narzędzi służących do monitorowania własnych postępów, przystępnego podziału materiałów na mniejsze partie oraz system podpowiedzi głosowych i informacji zwrotnych. W ten sposób uczący się mają możliwość dostępu do informacji i przetwarzania ich w sposób, który im odpowiada.

Jak podkreślają badacze, UDL poprawia jakość nauczania uczniów ze specjalnymi potrzebami oraz niepełnosprawnościami ale jego elastyczność i zdolność adaptacji mogą być przydatne dla każdego.

Źródło: https://www.kqed.org/mindshift/56205/how-designing-accessible-curriculum-for-all-can-help-make-online-learning-more-equitable

Zaburzenia mowy oraz zaburzenia motoryczne występujące w konsekwencji np. porażenia mózgowego mogą znacząco utrudniać obsługiwanie urządzeń. Trudności fizyczne często uniemożliwiają używanie myszy komputerowej czy też joysticków, co przyczynia się do wykluczenia osób z niepełnosprawnością z funkcjonowania w coraz bardziej zaawansowanej technologicznie przestrzeni publicznej. Jednym z nowoczesnych rozwiązań wspierających osoby niepełnosprawne jest wykorzystanie sterowanych wzrokiem interfejsów komputerowych.

Sterowany wzorkiem interfejs komputerowy

Indian Institute of Science wychodząc naprzeciw potrzebom osób niepełnosprawnych zaprojektował sterowaną wzorkiem, zautomatyzowaną protezę ręki. Zespół badaczy rozpoczął pracę ze studentami cierpiącymi z powodu zaburzeń mowy i motorycznych w Vidya Sagar. Jak donoszą badacze wielu uczniów z porażeniem mózgowym ma problem ze skupieniem wzorku na jednym punkcie pola widzenia ze względu na niekontrolowane ruchy gałek ocznych, co mogło stanowić znaczne utrudnienie. W celu realizacji projektu budowy protezy badacze wykorzystali algorytmy uczenia maszynowego do analizy transmisji wideo twarzy i ruchu gałek ocznych użytkowników w czasie rzeczywistym dzięki czemu byli w stanie oszacować, gdzie patrzył użytkownik. Urządzenie zostało skonfigurowane z aplikacją rzeczywistości rozszerzonej i może być wykorzystywane do wykonywania prostych czynności.

Ramię robota ma za zadanie pomagać w precyzyjnym podnoszeniu lub upuszczaniu przedmiotów. Korzystanie z urządzenia może wspomagać rehabilitację w zaburzeniach mowy i zaburzeniach motorycznych oraz przyczynić się do większej samodzielności młodych niepełnosprawnych.

Jak podkreślają badacze potencjał urządzeń sterowanych wzorkiem może być wykorzystywany już wśród najmłodszych pomagając w zabawie i manipulacji przedmiotami, ale również u młodych dorosłych umożliwiając m. in. korzystanie z narzędzi do e-learningu.

Dzięki rozwojowi nowoczesnych technologii ograniczenia fizyczne nie będą w przyszłości stanowiły przeszkody w nauce, rozwoju i pracy.

Źródło: https://techxplore.com/news/2020-07-gaze-controlled-robotic-arm-speech-motor.html

Dynamicznie rozwijający się rynek urządzeń i technologii przynosi ze sobą postęp i rozwój społeczeństwa. Nowe technologie mogą stwarzać zupełnie nowe szanse i możliwości dla osób z niepełnosprawnością a wraz z nimi dawać nadzieję na wyrównanie dostępu do przestrzeni publicznej.

Nowa technologia dedykowana niepełnosprawnym, opracowana przez naukowców pozwala na tłumaczenie znaków języka migowego w czasie rzeczywistym. Zadaniem ,,inteligentnej rękawicy” jest umożliwienie osobom niesłyszącym porozumiewania  się bezpośrednio z rozmówcą bez pomocy tłumacza. Czujniki zamieszczone na rękawicy przebiegają wzdłuż wszystkich palców ręki i rozpoznają wykonywane znaki. Sygnały z elektrod przekazywane są do smartfona i automatycznie tłumaczone na słowa lub zdania.

Jako największą zaletę urządzenia twórcy wymieniają jego lekkość i łatwość użytkowania w porównaniu do innych systemów działających na podobnej zasadzie. Wato jednak podkreślić, że osoby niesłyszące to bardzo zróżnicowana grupa, dlatego  technologie bazujące na podobnych rozwiązaniach mogą nie spełniać oczekiwań wszystkich zainteresowanych. Należy również podkreślić, że osoby niesłyszące często są już użytkownikami podobnych technologii służących usprawnianiu komunikowania się. Zasadność oraz użyteczność rozwiązań jakimi są urządzenia do tłumaczenia języka migowego, są szeroko dyskutowane. Jak podkreśla Julie A. Hochgesang, profesor nadzwyczajna na Wydziale Lingwistyki Uniwersytetu Gallaudet w USA technologie dla osób z niepełnosprawnością powinny skupiać się na poprawie jakości życia samych niepełnosprawnych, a nie być nakierowane na dostosowanie tej grupy społecznej do osób słyszących.

Nowe projekty i rozwiązania technologiczne przyczyniają się jednak do dalszego rozwoju i udoskonalania rynku urządzeń dedykowanych osobom z niepełnosprawnością.

Źródło: https://www.ctvnews.ca/sci-tech/this-new-high-tech-glove-translates-sign-language-into-speech-in-real-time-1.5007090