\n

Kodeks dla pracodawcy

Fundacja Neuron + opracowała Kodeks Dobrych Praktyk na rynku pracy na rzecz osób z niepełnosprawnościami (OzN). Jego stosowanie przez pracodawców znacznie poprawiłoby funkcjonowanie OzN w firmach i byłoby też korzystne dla zatrudniających ich przedsiębiorstw i instytucji.

Osoby z niepełnosprawnością aktywne zawodowo są objęte ochroną przez polskie prawo, ale ich sytuacja w miejscu pracy jest zależna bardziej od relacji międzyludzkich niż ustawowych zapisów. Brakuje jednak wskazówek, poradników dla pracodawców w jaki sposób należy traktować OzN i te lukę stara się wypełnić kodeks opracowany przez Fundację Neuron+.

Kodeks Dobrych Praktyk to inaczej zbiór norm regulujących funkcjonowanie niepełnosprawnych pracowników w przedsiębiorstwach, urzędach, szkołach, fundacjach, stowarzyszeniach i w wielu innych podmiotach, gdzie OzN znajdują zatrudnienie. Dotyczą one różnych aspektów i etapów funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością w firmie, począwszy od procesu rekrutacji, przez organizację stanowiska pracy, integrację z załogą, szkolenia, rehabilitację po sprawy związane z wynagradzaniem i awansem zawodowym.

Kodeks zawiera kilkadziesiąt szczegółowych zasad, które pomogą pracodawcom i innym pracownikom uniknąć problemów związanych choćby z kwestiami zachowania wobec OzN w codziennych sytuacjach w miejscu pracy. Inaczej bowiem trzeba podchodzić do osób, które poruszają się na wózkach inwalidzkich, a inaczej do tych, które mają problemy ze wzrokiem lub słuchem. Trzeba np. pozbywać się postaw stereotypowych wobec niepełnosprawnych i taktować jak każdego innego pracownika ze wszystkimi przynależnymi mu prawami i obowiązkami. Chodzi generalnie o to, że kodeks podpowiada pracodawcom, jakie działania powinni podejmować, żeby zapewnić dobre warunki pracy i życia osobom z niepełnosprawnościami. Wielu przedsiębiorców nie zdaje sobie bowiem nawet sprawy z tego, jakie potrzeby mogą mieć w pracy OzN, a jakie działania są wobec nich niepotrzebne, jeśli są to osoby samodzielne życiowo, czy w pełni sprawne intelektualnie. I nie chodzi tylko o elementarny zakaz dyskryminacji, ale przede wszystkim o to, żeby docenić fakt, iż osoby z niepełnosprawnością są w pełni wartościowymi, wydajnymi pracownikami.

– Kodeks pracy czy ustawy regulujące zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami tylko częściowo załatwiają problem zapewnienie OzN dobrych warunków w miejscu pracy. Prawo nie jest w stanie wszystkiego uregulować, często prawo nie nadąża za zmieniającymi się warunkami gospodarczymi i społecznymi wpływającymi na funkcjonowanie przedsiębiorstw. Wiele zależy więc od nastawienia pracodawców, którzy z kolei mimo dobrej woli często nie wiedzą, jak postępować z niepełnosprawnymi pracownikami, jak zorganizować im miejsce pracy. Kodeks Dobrych Praktyk na pewno im pomoże w budowaniu dobrych relacji osób z niepełnosprawnościami z innymi pracownikami – uważa prof. Janusz Kocki, przewodniczący Rady Naukowej Fundacji Neuron+.

Trzeba podkreślić, że kodeks opracowany przez Fundację Neuron+ nie jest zamkniętą pracą, gdyż katalog działań w nim zawarty powinien być stopniowo rozszerzany. To dlatego, że pewne działania, jakie należy jeszcze podejmować w firmach na rzecz OzN, będzie podpowiadać życie, praktyka w zakładach pracy. Ponadto rynek pracy, systemy zarządzania pracownikami, nowe technologie będą narzucać zmiany i korekty w kodeksie. Dlatego Fundacja Neuron+ w przyszłości będzie przygotowywać nowe wersje Kodeksu Dobrych Praktyk.

Słysząc słowo ,,inteligencja” pierwsze skojarzenie zwykle związane jest z osobą, człowiekiem. Rozwój i zaawansowanie technologii pozwala nadawać obecnie pewne cechy inteligencji również innym obiektom, na przykład odzieży. Inteligentna kurtka zaprojektowana przez Google i Levi’s okazała się przynosić pewne korzyści osobom niepełnosprawnym, które wypróbowały tę odzież. System połączeń wbudowanych w okrycie pozwala użytkownikom łączyć się ze smartfonami i używać prostych gestów do uruchamiania funkcji z aplikacji Jacquard. Osoby z niepełnosprawnością dzięki coraz prężniej rozwijającym się technologiom będą mogły korzystać z wielu ułatwień w codziennym życiu.

Dzięki wbudowanej technologii istnieje możliwość interakcji i łączenia się z urządzeniem mobilnym poprzez specjalne czujniki umieszczone w ubraniu co może stanowić ogromne ułatwienie w użytkowaniu dla osoby z niepełnosprawnością. Można dotknąć rękawa, aby usłyszeć wskazówki dojazdu do następnego miejsca docelowego, lub pocierając mankiet zmienić utwór odtwarzany w kompatybilnej usłudze muzycznej. Jacquard firmy Google to cyfrowa platforma technologiczna stworzona z myślą o inteligentnej odzieży, obuwiu i innych produktach codziennego użytku tworzona również pod osoby z niepełnosprawnością. Firma Google oznajmiła że podjęto współpracę z Champions Place, wspólnotą mieszkaniową dla młodych niepełnosprawnych dorosłych w aglomeracji Atlanty w USA. Mieszkańcy Champions Place mieli okazję wypróbować projekt inteligentnej odzieży -kurtkę Commuter Trucker firmy Jacquard Levi.

„Odkryliśmy, że kurtka z łącznością zapewnia prosty i dyskretny sposób dostępu do technologii w ruchu” mieszkańcom Champions Place – napisał w poście na blogu Leonardo Giusti, szef działu projektowania zaawansowanych technologii i projektów Google (ATAP). Osoby z niepełnosprawnością zamieszkujące Champions Place często polegają na rozwiązaniach służących do połączeń alarmowych – zwykle na urządzeniu noszonym na szyi, które pozwala im szybko wezwać pomoc. W opinii użytkowników urządzenia te powodują dyskomfort oraz są mało dyskretne. Projekt inteligentnej odzieży pozwala na poprawę jakości użytkowania urządzeń mobilnych nie ograniczając jednocześnie swobody użytkownika ,,wtapiając się w jego naturalne środowisko”.

Technologia Jacquard działa na telefonach z systemem Android 6.0.1 lub nowszym oraz iOS 11 lub nowszym. Wzbogacanie przedmiotów codziennego użytku o funkcje cyfrowe może prowadzić do powstania produktów pomocnych, wygodnych, łatwych w użyciu i stylowych dla każdego – w tym dla osoby z niepełnosprawnością.

Źródło: https://www.expresscomputer.in/iot/google-and-levis-connected-jacket-helps-people-with-disabilities/73200/

W dniu 16 lutego rząd przyjął strategię dla osób z niepełnosprawnościami na lata 2021-2030. Jak podkreślano podczas ogłoszenia decyzji – życie osób z niepełnosprawnością to trudna przeprawa, dlatego wspieranie tej grupy społecznej powinno być jednym z priorytetów na najbliższe lata.

Pracę nad utworzeniem strategii trwały od 2016 roku natomiast sama strategia jest elementem Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowanej w Polsce w 2012 roku. W strategii ujęto 130 działań wraz z konkretnymi wskazówkami do ich implementacji. Celem strategii jest przede wszystkim włączenie grupy osób z niepełnosprawnościami w życie zawodowe i społeczne na równi z innymi. Wśród założeń strategii znalazło się również zwiększenie dostępu do edukacji oraz usług medycznych.

Rząd zapowiada publikację projektów ustaw dotyczących zmian sytuacji osób z niepełnosprawnościami w najbliższych dniach. Zapowiedziano również wdrożenie konkretnych działań w oparciu o opublikowane osiem głównych filarów strategii – niezależne życie, dostępność, edukacja, praca, warunki życia i ochrona socjalna, zdrowie, budowanie świadomości oraz koordynacja.

W założeniach strategii uwzględniono również sukcesywne zwiększanie nakładów budżetowych na wsparcie osób z niepełnosprawnościami a także wdrożenie uniwersalnego projektowania i jednolitych standardów dostępności obiektów przestrzeni publicznej.

Wsparcie osób z niepełnosprawnością w dążeniu do likwidacji nierówności społecznych to działanie wymagającego kompleksowego rozumienia i wielopłaszczyznowego podejścia w czasie zarówno planowania, jak i wdrażania zmian. Przyjęcie strategii może przyczynić się do poprawy warunków i jakości życia niepełnosprawnych w Polsce.

Sztuczna inteligencja to skuteczne narzędzie, które może pomóc w osiągnięciu 17 celów zrównoważonego rozwoju określonych przez ONZ oraz wspierać osoby z niepełnosprawnością.


Sztuczna inteligencja nie tylko umożliwia firmom zwiększanie produktywności i wydajności poprzez podejmowanie decyzji opartych na danych, ale także pomaga rozwiązać niektóre z problemów, przed którymi staje nasze społeczeństwo. Wymienia się tutaj przede wszystkim następujące sektory: opieka zdrowotna, ochrona środowiska czy edukacja. Wykorzystanie mechanizmów sztucznej inteligencji może również wspomagać zwiększanie dostępności przestrzeni publicznych i wspierać osoby z niepełnosprawnością na różnych płaszczyznach.
Opieka zdrowotna może być jednym z największych beneficjentów sztucznej inteligencji. Technologia zapewnia sektorowi opieki zdrowotnej lepszą zdolność do gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania danych zdrowotnych w celu szybszej diagnostyki i leczenia chorób. Sztuczna inteligencja może także pomóc zidentyfikować osoby, które mogą pomóc w rozpowszechnianiu kluczowych informacji o chorobach i ich zapobieganiu lub leczeniu. Urządzenia przenośne, które analizują dane z czujnika tętna, są już dość precyzyjne (85%) w wykrywaniu cukrzycy we wczesnym stadium. Sztuczna inteligencja umożliwia również terminowe i ukierunkowane interwencje w grupie przyszłych matek, którym grozi rezygnacja z programów opieki zdrowotnej w Indiach. Kolejnym osiągnieciem jest produkt firmy Forus Health (w Indiach), która nawiązała współpracę z firmą Microsoft w celu wyeliminowania możliwej do uniknięcia ślepoty za pomocą przenośnego urządzenia do skanowania oczu z obsługą sztucznej inteligencji, które pomaga wykrywać choroby siatkówki.
Naukowcy z Uniwersytetu Stanforda i Uniwersytetu w Heidelbergu wykorzystali sztuczną inteligencję do stworzenia systemu wykrywania chorób, który wykorzystuje obrazy zmian skórnych do określenia, czy mają one potencjał nowotworowy, czy nie. PathAI wykorzystał tę technologię do określenia prawdopodobieństwa rozwoju raka u pacjenta na podstawie dokładnej identyfikacji określonego białka.

Sztuczna inteligencja to świetne narzędzie, które może pomóc również w dziedzinie edukacji, tak aby uczynić edukację bardziej dostępną i spersonalizowaną dla osoby z niepełnosprawnością. Asystenci głosowi mogą umożliwić dzieciom naukę bez nauczycieli, co może być szczególnie przydatne dla uczniów niedowidzących. Aplikacja SeeingAI firmy Microsoft i Bolo firmy Google pozwalają osobom niedowidzącym dowiedzieć się więcej o otaczającym ich świecie. Dzięki VoiceOver, aplikacja SeeingAI pozwala takim uczniom dowiedzieć się więcej o rzeczach i ludziach wokół nich.
Adaptacyjna technologia uczenia się umożliwia polecanie treści na podstawie wcześniejszych doświadczeń ucznia i interakcji z materiałem do nauki. Technologia może pomóc uczniom uczyć się lepiej, a nauczycielom lepiej i efektywniej nauczać.


Dzięki możliwości tłumaczenia mowy na tekst i zamiany tekstu na głos sztuczna inteligencja wsp0iera osoby z niepełnosprawnością uczyć się i zdobywać wiedzę. Affectiva i Autism Glass wykorzystują sztuczną inteligencję do automatyzacji rozpoznawania emocji. Pomaga to w dostarczaniu wskazówek osobom z autyzmem do lepszej interakcji w otoczeniu społecznym. Inny projekt Google, nazwany Project Euphonia, pomaga lepiej zrozumieć osoby z nietypową mową. W ramach projektu Google zaprasza osoby – w wieku co najmniej 18 lat – z zaburzeniami mowy do nagrania zestawu fraz i udostępnienia go firmie. Następnie Google używa tych wyrażeń do trenowania modeli rozpoznawania mowy.
Sztuczna inteligencja może wspierać osoby z niepełnosprawnością na wielu płaszczyznach, a rosnący trend wykorzystania jej mechanizmów pozwala przypuszczać, że w niedalekiej przyszłości będzie wykorzystywana w wielu krajach i może pomóc wielu osobom niepełnosprawnym.

Źródło: https://www.dqindia.com/using-artificial-intelligence-greater-good/

Obecnie podejmuje się wiele kroków w celu ujednolicenia i zwiększenia powszechności telemedycyny dla osób niepełnosprawnych. Działania te mają wypełnić lukę w dostępności usług dla tych, którzy mogliby ucierpieć na braku dostępu do świadczeń. Osoby z niepełnosprawnością to grupa społeczna często pomijana w czasie projektowania innowacyjnych rozwiązań, co wzmacnia nierówności w społeczeństwie.

Wypowiedzi ekspertów w nowym artykule opublikowanym w Journal of the American Medical Informatics Association podkreślają, że telemedycyna może pogłębiać nierówności w dostępie do świadczeń wśród osób niepełnosprawnych. „Pozostaje pilna potrzeba rozważenia, w jaki sposób zmiany w rozpowszechnieniu i wszechobecności usług telemedycyny wpływają na osoby z niepełnosprawnością” – napisali autorzy. Twórcy artykułu zauważyli, że dla niektórych osób niepełnosprawnych powszechny dostęp do usług telemedycyny może poprawić opiekę zdrowotną o ile nie jest on ograniczany przez niepełnosprawność.

Zwrócono uwagę, że koordynowanie transportu, organizowanie pomocy opiekuna i poruszanie się po przestrzeni publicznej może być wyzwaniem dla osoby z niepełnosprawnością. Istnieje również wiele potencjalnych przeszkód w dostępie do klinik specjalistycznych. „Jeśli technologie telemedycyny nie są projektowane i wdrażane w ramach odpowiednich praktyk, korzyści dla całej populacji, nie mogą zostać osiągnięte, a zamiast tego mogą pogłębić nierówności społeczne”. Osoby z niepełnosprawnością związaną z komunikacją mogą nie być w stanie korzystać z różnych usług, np. wideo, a portale tworzone dla pacjentów nie zawsze są kompatybilne z technologiami wspomagającymi.

W artykule nakreślono kilka kwestii projektowych istotnych podczas projektowania rozwiązań telemedycznych, m.in:

Należy również wziąć pod uwagę implementację konkretnych rozwiązań, ponieważ społeczność osób niepełnosprawnych ma nieproporcjonalnie mniejsze szanse na dostęp do łączy szerokopasmowych i sprzętu, a niektóre osoby z niepełnosprawnością mogą potrzebować pomocy w nauce korzystania z nowych technologii.

Źródło: https://www.healthcareitnews.com/news/telehealth-may-worsen-digital-divide-people-disabilities