\n

Sztuczna inteligencja to skuteczne narzędzie, które może pomóc w osiągnięciu 17 celów zrównoważonego rozwoju określonych przez ONZ oraz wspierać osoby z niepełnosprawnością.


Sztuczna inteligencja nie tylko umożliwia firmom zwiększanie produktywności i wydajności poprzez podejmowanie decyzji opartych na danych, ale także pomaga rozwiązać niektóre z problemów, przed którymi staje nasze społeczeństwo. Wymienia się tutaj przede wszystkim następujące sektory: opieka zdrowotna, ochrona środowiska czy edukacja. Wykorzystanie mechanizmów sztucznej inteligencji może również wspomagać zwiększanie dostępności przestrzeni publicznych i wspierać osoby z niepełnosprawnością na różnych płaszczyznach.
Opieka zdrowotna może być jednym z największych beneficjentów sztucznej inteligencji. Technologia zapewnia sektorowi opieki zdrowotnej lepszą zdolność do gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania danych zdrowotnych w celu szybszej diagnostyki i leczenia chorób. Sztuczna inteligencja może także pomóc zidentyfikować osoby, które mogą pomóc w rozpowszechnianiu kluczowych informacji o chorobach i ich zapobieganiu lub leczeniu. Urządzenia przenośne, które analizują dane z czujnika tętna, są już dość precyzyjne (85%) w wykrywaniu cukrzycy we wczesnym stadium. Sztuczna inteligencja umożliwia również terminowe i ukierunkowane interwencje w grupie przyszłych matek, którym grozi rezygnacja z programów opieki zdrowotnej w Indiach. Kolejnym osiągnieciem jest produkt firmy Forus Health (w Indiach), która nawiązała współpracę z firmą Microsoft w celu wyeliminowania możliwej do uniknięcia ślepoty za pomocą przenośnego urządzenia do skanowania oczu z obsługą sztucznej inteligencji, które pomaga wykrywać choroby siatkówki.
Naukowcy z Uniwersytetu Stanforda i Uniwersytetu w Heidelbergu wykorzystali sztuczną inteligencję do stworzenia systemu wykrywania chorób, który wykorzystuje obrazy zmian skórnych do określenia, czy mają one potencjał nowotworowy, czy nie. PathAI wykorzystał tę technologię do określenia prawdopodobieństwa rozwoju raka u pacjenta na podstawie dokładnej identyfikacji określonego białka.

Sztuczna inteligencja to świetne narzędzie, które może pomóc również w dziedzinie edukacji, tak aby uczynić edukację bardziej dostępną i spersonalizowaną dla osoby z niepełnosprawnością. Asystenci głosowi mogą umożliwić dzieciom naukę bez nauczycieli, co może być szczególnie przydatne dla uczniów niedowidzących. Aplikacja SeeingAI firmy Microsoft i Bolo firmy Google pozwalają osobom niedowidzącym dowiedzieć się więcej o otaczającym ich świecie. Dzięki VoiceOver, aplikacja SeeingAI pozwala takim uczniom dowiedzieć się więcej o rzeczach i ludziach wokół nich.
Adaptacyjna technologia uczenia się umożliwia polecanie treści na podstawie wcześniejszych doświadczeń ucznia i interakcji z materiałem do nauki. Technologia może pomóc uczniom uczyć się lepiej, a nauczycielom lepiej i efektywniej nauczać.


Dzięki możliwości tłumaczenia mowy na tekst i zamiany tekstu na głos sztuczna inteligencja wsp0iera osoby z niepełnosprawnością uczyć się i zdobywać wiedzę. Affectiva i Autism Glass wykorzystują sztuczną inteligencję do automatyzacji rozpoznawania emocji. Pomaga to w dostarczaniu wskazówek osobom z autyzmem do lepszej interakcji w otoczeniu społecznym. Inny projekt Google, nazwany Project Euphonia, pomaga lepiej zrozumieć osoby z nietypową mową. W ramach projektu Google zaprasza osoby – w wieku co najmniej 18 lat – z zaburzeniami mowy do nagrania zestawu fraz i udostępnienia go firmie. Następnie Google używa tych wyrażeń do trenowania modeli rozpoznawania mowy.
Sztuczna inteligencja może wspierać osoby z niepełnosprawnością na wielu płaszczyznach, a rosnący trend wykorzystania jej mechanizmów pozwala przypuszczać, że w niedalekiej przyszłości będzie wykorzystywana w wielu krajach i może pomóc wielu osobom niepełnosprawnym.

Źródło: https://www.dqindia.com/using-artificial-intelligence-greater-good/

Obecnie podejmuje się wiele kroków w celu ujednolicenia i zwiększenia powszechności telemedycyny dla osób niepełnosprawnych. Działania te mają wypełnić lukę w dostępności usług dla tych, którzy mogliby ucierpieć na braku dostępu do świadczeń. Osoby z niepełnosprawnością to grupa społeczna często pomijana w czasie projektowania innowacyjnych rozwiązań, co wzmacnia nierówności w społeczeństwie.

Wypowiedzi ekspertów w nowym artykule opublikowanym w Journal of the American Medical Informatics Association podkreślają, że telemedycyna może pogłębiać nierówności w dostępie do świadczeń wśród osób niepełnosprawnych. „Pozostaje pilna potrzeba rozważenia, w jaki sposób zmiany w rozpowszechnieniu i wszechobecności usług telemedycyny wpływają na osoby z niepełnosprawnością” – napisali autorzy. Twórcy artykułu zauważyli, że dla niektórych osób niepełnosprawnych powszechny dostęp do usług telemedycyny może poprawić opiekę zdrowotną o ile nie jest on ograniczany przez niepełnosprawność.

Zwrócono uwagę, że koordynowanie transportu, organizowanie pomocy opiekuna i poruszanie się po przestrzeni publicznej może być wyzwaniem dla osoby z niepełnosprawnością. Istnieje również wiele potencjalnych przeszkód w dostępie do klinik specjalistycznych. „Jeśli technologie telemedycyny nie są projektowane i wdrażane w ramach odpowiednich praktyk, korzyści dla całej populacji, nie mogą zostać osiągnięte, a zamiast tego mogą pogłębić nierówności społeczne”. Osoby z niepełnosprawnością związaną z komunikacją mogą nie być w stanie korzystać z różnych usług, np. wideo, a portale tworzone dla pacjentów nie zawsze są kompatybilne z technologiami wspomagającymi.

W artykule nakreślono kilka kwestii projektowych istotnych podczas projektowania rozwiązań telemedycznych, m.in:

Należy również wziąć pod uwagę implementację konkretnych rozwiązań, ponieważ społeczność osób niepełnosprawnych ma nieproporcjonalnie mniejsze szanse na dostęp do łączy szerokopasmowych i sprzętu, a niektóre osoby z niepełnosprawnością mogą potrzebować pomocy w nauce korzystania z nowych technologii.

Źródło: https://www.healthcareitnews.com/news/telehealth-may-worsen-digital-divide-people-disabilities

Niepełnosprawność jest definiowana poprzez wszelkie ograniczenia lub niemożność wykonywania określonej czynności w sposób, bądź też w zakresie uznawanym za typowe dla człowieka. Może to być jakikolwiek stan ciała lub umysłu, który utrudnia osobie chorej wykonywanie określonych czynności i wchodzenie w interakcje z otaczającym światem.

Coroczne obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych rozpoczęły się w 1992 roku w ramach działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Święto ma na celu promowanie praw i dobrobytu każdej osoby z niepełnosprawnością we wszystkich sferach życia społecznego i rozwoju oraz zwiększanie świadomości na temat sytuacji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego. Według ONZ integracja osób niepełnosprawnych jest podstawowym warunkiem przestrzegania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju oraz pokoju i bezpieczeństwa. Okazuje się, że dużą rolę we wsparciu osoby z niepełnosprawnością na drodze do lepszej jakości życia może odegrać regularna praktyka jogi.

Jest to starożytna indyjska praktyka, która przynosi korzyści dla ciała i umysłu. Pandemia COVID-19 była przyczyną licznych refleksji o charakterze naukowym i filozoficznym na temat znaczenia zdrowia psychicznego i fizycznego dla jakości życia. Joga jest podejściem holistycznym, które może pomóc zachować zdrowie i sprawność nawet u osoby z niepełnosprawnością wbrew powszechnemu przekonaniu i przyczynić się do poprawy jakości jej życia.

Według Poonam Yadav, eksperta w dziedzinie zdrowia i fitnessu, „Piękno jogi polega na tym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jeśli potrafisz oddychać, możesz uprawiać jogę, niezależnie od wszystkich upośledzeń fizyczno-psychicznych ”.

„Techniki oddechowe, techniki uważności, śpiewy i asany w połączeniu z terapią dźwiękiem pomagają poprawić koncentrację, elastyczność, siłę, zmniejszyć niepokój i poprawić zaburzenia snu.

Wśród łatwych do wykonania pozycji znajduje się między innymi pozycja dziecka czy też pozycja siedzącego kota lub krowy. W zależności od możliwości fizycznych osoby z niepełnosprawnością, ćwiczenia mogą być odpowiednio modyfikowane. Nieodłącznym elementem jogi jest praca z oddechem, który z powodzeniem może być stosowany niezależnie od aktywności fizycznej.

Osoby z niepełnosprawnością mogą odnieść korzyści z praktykowania jogi zarówno w aspekcie fizycznym jak i psychicznym, szczególnie w okresie wzmożonego stresu związanego z pandemią.

Intensywny rozwój technologii ujawnił rozwiązania problemów, które były nie do pokonania w przeszłości. Jednym z kierunków rozwoju nowoczesnych rozwiązań są urządzenia oraz mechanizmy dedykowane niepełnosprawnym. Osoby z niepełnosprawnością, które z różnych przyczyn nie są w stanie poruszać się samodzielnie, funkcjonowanie w społeczeństwie bywa niemalże niemożliwe. Brak możliwości poruszania się może odbierać jednostkom możliwości zbudowane przez talenty, kompetencje oraz inteligencję. Rozwijanie rynku urządzeń wykorzystywanych przez osoby z niepełnosprawnością, z zaburzonymi zdolnościami poruszania się może odmienić życie wielu osób.

Jednym z nowych rozwiązań może być zautomatyzowany ,,egzoszkielet”. Korzystający z technologii wspomagającej oraz sztucznej inteligencji, zasilany ,,egzoszkielet” jest zewnętrznym systemem robotycznym, którego celem jest przywrócenie normalnego życia osobom cierpiącym na zaburzenia lokomotoryczne spowodowane urazami kręgosłupa lub udarami. Egzoszkielet wykorzystuje innowacje i technologię, aby umożliwić wykorzystanie każdej nadarzającej się okazji przez osoby z niepełnosprawnością.

GenElek, start-up z siedzibą w New Delhi, opracowuje używany zewnętrznie, robotyczny system wsparcia, który umożliwia osobom cierpiącym na schorzenia neurologiczne takie jak paraliż, udar czy uraz rdzenia kręgowego, lepsze chodzenie lub poruszanie się. Naukowcy pracują nad stworzeniem mechanizmu, dzięki któremu ludzie będą mogli poszerzać swoje możliwości poruszania się. Urządzenie ma za zadanie poprawiać mobilność osoby z niepełnosprawnością i pomagać w naturalnym przywróceniu wzorca chodu, a także pomagać jej w procesie rehabilitacji. Urządzenie jest lekkie i przyjazne dla użytkownika z długą żywotnością baterii oraz szybką reakcją.

Egzoszkielet jest połączeniem biomechaniki, robotyki oraz sztucznej inteligencji. Urządzenie jest jednym z przykładów zindywidualizowanego podejścia w projektowaniu nowych rozwiązań. Szkielet może dostosowywać się do wzorca chodu osoby z niepełnosprawnością, tworząc wsparcie odpowiednie dla każdego użytkownika. Im więcej użytkowania, tym lepiej robot będzie pomagać pacjentowi i określać najlepsze rozwiązania w celu poprawy rehabilitacji. W ten sposób egzoszkielet może pomagać w budowaniu niezależności osób z niepełnosprawnością. Technologia wspomagająca została opracowana przy użyciu rozwiązań opartych na gromadzeniu danych w tzw. chmurze. Dane pacjenta mogą być gromadzone, interpretowane i zapisywane w chmurze, do której dostęp ma ekspert medyczny monitorujący leczenie w czasie rzeczywistym.

Egzoszkielet z napędem może być wsparciem w przezwyciężaniu codziennych trudności i rozszerzać możliwości wszystkich osób cierpiących z powodu paraliżu oraz innych urazów kręgosłupa.

Źródło:https://www.financialexpress.com/lifestyle/health/assistive-robotic-technology-to-help-the-disabled-to-walk-again-heres-how/2059389/

Dynamicznie rozwijający się rynek urządzeń i technologii przynosi ze sobą postęp i rozwój społeczeństwa. Nowe technologie mogą stwarzać zupełnie nowe szanse i możliwości dla osób z niepełnosprawnością a wraz z nimi dawać nadzieję na wyrównanie dostępu do przestrzeni publicznej.

Nowa technologia dedykowana niepełnosprawnym, opracowana przez naukowców pozwala na tłumaczenie znaków języka migowego w czasie rzeczywistym. Zadaniem ,,inteligentnej rękawicy” jest umożliwienie osobom niesłyszącym porozumiewania  się bezpośrednio z rozmówcą bez pomocy tłumacza. Czujniki zamieszczone na rękawicy przebiegają wzdłuż wszystkich palców ręki i rozpoznają wykonywane znaki. Sygnały z elektrod przekazywane są do smartfona i automatycznie tłumaczone na słowa lub zdania.

Jako największą zaletę urządzenia twórcy wymieniają jego lekkość i łatwość użytkowania w porównaniu do innych systemów działających na podobnej zasadzie. Wato jednak podkreślić, że osoby niesłyszące to bardzo zróżnicowana grupa, dlatego  technologie bazujące na podobnych rozwiązaniach mogą nie spełniać oczekiwań wszystkich zainteresowanych. Należy również podkreślić, że osoby niesłyszące często są już użytkownikami podobnych technologii służących usprawnianiu komunikowania się. Zasadność oraz użyteczność rozwiązań jakimi są urządzenia do tłumaczenia języka migowego, są szeroko dyskutowane. Jak podkreśla Julie A. Hochgesang, profesor nadzwyczajna na Wydziale Lingwistyki Uniwersytetu Gallaudet w USA technologie dla osób z niepełnosprawnością powinny skupiać się na poprawie jakości życia samych niepełnosprawnych, a nie być nakierowane na dostosowanie tej grupy społecznej do osób słyszących.

Nowe projekty i rozwiązania technologiczne przyczyniają się jednak do dalszego rozwoju i udoskonalania rynku urządzeń dedykowanych osobom z niepełnosprawnością.

Źródło: https://www.ctvnews.ca/sci-tech/this-new-high-tech-glove-translates-sign-language-into-speech-in-real-time-1.5007090