\n

Nieprzewidywalne zimowe warunki pogodowe – niższe temperatury, śnieg, lód, deszcz ze śniegiem i wczesne następowanie ciemności mogą stanowić wyzwanie dla ponad 16 milionów osób opiekujących się bliskimi, których dotknęła choroba Alzheimera lub demencja. Obecny kryzys związany z pandemią COVID-19 dodatkowo komplikuje sytuację.

Choroba Alzheimera należy do schorzeń neurologicznych przebiegających z postępującym pogorszeniem funkcji poznawczych. Do opieki nad chorym w zimowych warunkach warto przygotować się odpowiednio wcześnie. Przygotowując się z wyprzedzeniem, opiekunowie mogą mieć duży wpływ na bezpieczeństwo swoich bliskich. Poniżej zaprezentowano kilka wskazówek zebranych przez Stowarzyszenie Alzheimer’s Association Greater Missouri Chapter dotyczących bezpieczeństwa w sezonie zimowym zarówno dla opiekunów jak i chorych z demencją.

Bądź przygotowany

Zimowe burze mogą być niebezpieczne. Warto regularnie sprawdzać warunki pogodowe i przygotować plany awaryjne na wypadek konieczności pozostania z chorym w domu. Warto wcześniej zaplanować harmonogram dnia tak, aby ograniczyć ilość czasu spędzanego przez osobę chorą samotnie. Zadania można spróbować gromadzić w bloki i załatwiać w czasie pojedynczych wyjść. W uzasadnionych sytuacjach korzystne może być zgromadzenie zapasów żywności i innych niezbędnych środków.

Zadbaj o ciepło

Najlepszym przygotowaniem na zimowe warunki pogodowe jest odpowiednia odzież. Chorzy często nie są w stanie samodzielnie poprawić ubrania lub zgłosić, że jest im zimno. Dbając o ubiór należy zakładać kilka luźnych warstw, które pozwolą utrzymać ciepło ciała jednocześnie nie ograniczając ruchów. Należy dokładnie sprawdzić czy nie pozostawiono miejsc z odsłoniętą skórą co może być przyczyną odmrożenia. Należy upewnić się, że osoba chora nosi odzież, która zakrywa jak największą powierzchnię skóry. Warto rozważyć kilka warstw lekkiej odzieży zamiast jednej grubej. Zaleca się, aby pamiętać o odpowiednim nakryciu głowy oraz zabezpieczeniu dystalnych części ciała, zwłaszcza rąk. Istotne jest także zabezpieczanie skóry nieosłoniętej odpowiednim kremem.

Zapobiegaj upadkom

Choroba Alzheimera może istotnie zaburzać równowagę i wpływać na mobilność pacjenta. W opiece należy zakładać, że wszystkie powierzchnie są śliskie. Pomagać osobie chorej można wykonując mniejsze kroki i zwalniając, tak aby mogła dopasować chód i prędkość do bezpieczniejszego poziomu. Problemy z percepcją mogą utrudniać osobie cierpiącej na chorobę Alzheimera lub demencję zobaczenie lodu na chodnikach lub uświadomienie sobie, że lód jest śliski lub że śnieg nie jest twardą powierzchnią. Utrzymuj chodniki i podjazdy w odśnieżone i suche, aby chodzenie na zewnątrz było bezpieczniejsze dla wszystkich. Jeśli to możliwe, korzystaj z poręczy lub chodź ramię w ramię. Skorzystaj z parkingu w garażu. Istotne znaczenie będzie imało również odpowiednie obuwie z antypoślizgową powierzchnią.

Odpowiednie oświetlenie

Miesiące zimowe oznaczają mniejsze nasłonecznienie i krótsze dni. Choroba Alzheimera wpływa na percepcję wzrokową, czyli prawidłowe widzenie i może powodować zwiększoną dezorientację w ciemnym lub zacienionym otoczeniu, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Warto pamiętać o włączaniu światła wcześniej w pomieszczeniach, w których chory będzie przebywał. Korzystne może okazać się również zainstalowanie odpowiednich włączników automatycznych reagujących na ruch lub czujników odmierzających czas włączania i wyłączania światła.

Zapobieganie wędrówce

Wędrówka jest jednym z najczęstszych i najtrudniejszych problemów, z którymi borykają się opiekunowie. Wędrówka chorego może być niezwykle niebezpieczna w chłodniejszych warunkach. Warto obserwować chorego pod kątem nadmiernego pobudzenia emocjonalnego, wzburzenia czy stresu. Należy pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu pomieszczeń oraz niepozostawianiu chorego w samotności o ile tylko jest to możliwe. Pomocna może okazać się także opaska informacyjna z adresem oraz numerem telefonu do rodziny bądź ośrodka, w którym przebywa pacjent.

Choroba Alzheimera znacząco wpływa na życie chorych ale także na jakość życia ich rodzin i opiekunów. Opieka nad osobą z demencją może być trudnym doświadczeniem. O dobrostanie chorego decyduje bardzo często stan fizyczny i emocjonalny jego opiekuna, dlatego warto mieć na względzie również odpowiednie zabezpieczenia dla rodziny i opiekunów. Stowarzyszenie podkreśla, aby opiekunowie nigdy nie wahali się prosić o pomoc w załatwianiu spraw, zakupów środków spożywczych czy też odśnieżaniu oraz dbali o siebie samych.

Źródło: https://eu.columbiatribune.com/story/opinion/columns/2021/01/27/winter-safety-tips-alzheimers-and-dementia-caregivers/4249234001/

Niepełnosprawność jest definiowana poprzez wszelkie ograniczenia lub niemożność wykonywania określonej czynności w sposób, bądź też w zakresie uznawanym za typowe dla człowieka. Może to być jakikolwiek stan ciała lub umysłu, który utrudnia osobie chorej wykonywanie określonych czynności i wchodzenie w interakcje z otaczającym światem.

Coroczne obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych rozpoczęły się w 1992 roku w ramach działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ). Święto ma na celu promowanie praw i dobrobytu każdej osoby z niepełnosprawnością we wszystkich sferach życia społecznego i rozwoju oraz zwiększanie świadomości na temat sytuacji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego. Według ONZ integracja osób niepełnosprawnych jest podstawowym warunkiem przestrzegania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju oraz pokoju i bezpieczeństwa. Okazuje się, że dużą rolę we wsparciu osoby z niepełnosprawnością na drodze do lepszej jakości życia może odegrać regularna praktyka jogi.

Jest to starożytna indyjska praktyka, która przynosi korzyści dla ciała i umysłu. Pandemia COVID-19 była przyczyną licznych refleksji o charakterze naukowym i filozoficznym na temat znaczenia zdrowia psychicznego i fizycznego dla jakości życia. Joga jest podejściem holistycznym, które może pomóc zachować zdrowie i sprawność nawet u osoby z niepełnosprawnością wbrew powszechnemu przekonaniu i przyczynić się do poprawy jakości jej życia.

Według Poonam Yadav, eksperta w dziedzinie zdrowia i fitnessu, „Piękno jogi polega na tym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jeśli potrafisz oddychać, możesz uprawiać jogę, niezależnie od wszystkich upośledzeń fizyczno-psychicznych ”.

„Techniki oddechowe, techniki uważności, śpiewy i asany w połączeniu z terapią dźwiękiem pomagają poprawić koncentrację, elastyczność, siłę, zmniejszyć niepokój i poprawić zaburzenia snu.

Wśród łatwych do wykonania pozycji znajduje się między innymi pozycja dziecka czy też pozycja siedzącego kota lub krowy. W zależności od możliwości fizycznych osoby z niepełnosprawnością, ćwiczenia mogą być odpowiednio modyfikowane. Nieodłącznym elementem jogi jest praca z oddechem, który z powodzeniem może być stosowany niezależnie od aktywności fizycznej.

Osoby z niepełnosprawnością mogą odnieść korzyści z praktykowania jogi zarówno w aspekcie fizycznym jak i psychicznym, szczególnie w okresie wzmożonego stresu związanego z pandemią.