\n

Pandemia wirusa SARS-COV-2, która miała swój początek w Chinach pod koniec 2019 roku, wpłynęła na cały świat. Oprócz rozprzestrzeniania się samej choroby po globie, jej wpływu na nasze zdrowie fizyczne, należy również wspomnieć o innych konsekwencjach tej sytuacji. Państwa na całym świecie bardzo szybko zareagowały próbując chronić społeczeństwa przed dużą ilością zakażeń. Zostały zamknięte granice, nałożono zakazy przemieszczania się nie tylko między miastami, ale również w obrębie własnego miejsca zamieszkania. Pracownicy zostali wysłani na pracę zdalną, dzieci i młodzież również rozpoczęły naukę online. Społeczeństwo się od siebie odizolowało. Całe nasze dotychczasowe życie uległo przemianie z dnia na dzień. Sytuacja ta ma ogromny wpływ na nasze zdrowie psychiczne.

Każdy z nas obecnie odczuwa wiele trudnych emocji. Są to m.in. smutek, lęk, niepewność, złość, czy poczucie utraty kontroli nad własnym życiem. Brak możliwości realizacji swoich planów, czy celów, w sposób dotychczas nam znany, powoduje, że mierzymy się z trudnymi konsekwencjami zaistniałej sytuacji. Ograniczone kontakty z najbliższym otoczeniem, izolacja społeczna wywołują w nas poczucie, że musimy sami mierzyć się ze swoimi problemami. Z powodu niepewnej przyszłości nie wiemy, jak będzie wyglądać nasze życie. Boimy się o swoje zdrowie, o swoją rodzinę i przyjaciół. Chcielibyśmy w jakiś sposób zaradzić temu, co się dzieje, natomiast czujemy się bezradni wobec otaczającego nas świata. Długotrwała stagnacja w obecnej sytuacji może powodować u nas problemy ze zdrowiem psychicznym. Wg Światowej Organizacji Zdrowia depresja będzie główną chorobą cywilizacyjną. Długotrwały stres może wywołać w nas zespół stresu pourazowego. Tym bardziej istotne jest, abyśmy mieli świadomość tego, w jaki sposób pandemia może na nas wpłynąć, i w jaki sposób radzić sobie ze wspomnianymi wyżej trudnymi emocjami.

Powinniśmy pamiętać, że niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajdujemy, mamy różne zasoby, które mogą pozwolić nam na zaradzenie wywołanym skutkom psychicznym pandemii.

Tak więc, przede wszystkim, należy otwarcie mówić o mówić o swoich emocjach, szukać wsparcia wśród najbliższych. Pozostawaj z nimi w jak najczęstszym kontakcie, nawet jeśli jedyną możliwo-ścią w obecnej chwili jest kontakt online. Podtrzymuj swoje codzienne rytuały, które pozwolą Ci czuć kontrolę nad życiem codziennym. Podejmuj się aktywności, które będą miały na celu sprawić Ci przyjemność oraz pozwolą na odprężenie. Odżywiaj się zdrowo i dbaj o regularny sen. Badania wykazują, że dieta oraz odpowiednia ilość snu mają pozytywny wpływ na nasze samopoczucie. Ogranicz ilość informacji dotyczących pandemii. Mogą one wywoływać trudne emocje. Unikaj nie-pewnych informacji, korzystaj z pewnych źródeł. Jeśli natomiast czujesz, że samodzielnie nie jesteś w stanie poradzić sobie z obecną sytuacją, nie bój się poprosić o pomoc specjalistę.

Witold Bugaj – psycholog

Bibliografia:

Chodkiewicz, J., Miniszewska, J., Nawrocka, N., Talarowska, M., Zdrowie psychiczne a epidemia SARS-COV-2 -badania polskie, 2020. dostęp:  https://www.researchgate.net/publication/342845107_Mental_health_and_the_epidemic_SARS-COV-2_-_risk_factors_Polish_research_Zdrowie_psychiczne_a_epidemia_SARS-COV-2_-badania_polskie

Gawrych, M., Zdrowie psychiczne w czasie pandemii COVID-19 -przegląd literaturym, 2020. dostęp: https://www.researchgate.net/publication/347963564_Mental_health_during_COVID-19_pandemic_-a_literature_review_Zdrowie_psychiczne_w_czasie_pandemii_COVID-19_-przeglad_literatury

WHO, Zdrowie psychiczne i funkcjonowanie psychospołeczne podczas pandemii COVID-19, 2020. dostęp: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/331808/WHO-2019-nCoV-MentalHealth-2020.1-pol.pdf

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl.

1. Co to jest mobbing?

Mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi. Polegają one na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołując u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodując lub mając na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.

2. Portret psychologiczny dręczyciela– mobbera oraz ofiary mobbingu.

Bardzo często jest to osoba o wyolbrzymionym poczuciu własnej wartości, która przecenia swoje umiejętności i wiedzę, nie przyjmuje krytyki innych i stosuje szykany wobec każdego, kto odważy się być krytyczny.

Nie udało się natomiast jednoznacznie wskazać cech psychicznych ofiary. Może nią być każdy. Wśród ofiar mobbingu jest wiele osób pracowitych, zaangażowanych w wykonywanie swoich obowiązków, przewyższających kompetencjami i wykształceniem nie tylko współpracowników, ale też zwierzchników.

3. Trzy kategorie czynników, które sprzyjają powstaniu mobbingu.

Według raportu na temat działan mobbingowych w pracy ( Wspólnota Robocza Związków Organizacji Socjalnych – Wrzos nr 7) można wyróżnić trzy kategorie czynników, które sprzyjają powstaniu mobbingu. Są nimi:

Mobbing najczęściej dotyczy osób zatrudnionych na czas nieokreślony. Dominujące działania mobbingowe maja na celu zaburzenie społecznego odbioru osoby prześladowanej. Wytworzenie takiej sytuacji powoduje, że „funkcje mobbera” w dręczeniu ofiary współpracownicy przejmują nieświadomie.

4. Rożne formy mobbingu.

Europejscy partnerzy społeczni zwrócili uwagę na różne formy mobbingu:

– psychiczną, fizyczną lub o charakterze seksualnym,

– mające charakter jednorazowy lub stały,

– występujące nie tylko pomiędzy przełożonym a pracownikiem, ale również pomiędzy samymi pracownikami, a także ze strony osób trzecich,

– od drobnych przypadków braku szacunku do czynów noszących znamiona przestępstwa.

5. Mobbing: jak sobie z nim radzić – strategie.

Jak najszybciej wyjdź ze schematu „ofiary” (bierny, osaczony, zahukany, odizolowany).

Powiedz swojemu „prześladowcy”, że nie pozwolisz na poniżanie, zastraszanie, nękanie itp. (odwołaj się do konkretnych zachowań oraz sytuacji). Nidy nie przestawaj na rozmowie sam z mobberem (wykorzystaj obecność świadków – współpracowników).

Napisz notatkę do przełożonego zdającą sprawę z sytuacji oraz poproś o potwierdzenie jej odebrania. Zażądaj podjęcia działań mających na celu przeciwdziałanie mobbingowi (zgodnie z kodeksem pracy).

Szukaj sojuszników – takich, którzy są związani z miejscem pracy (współpracownicy, związek zawodowy) oraz poza pracą (rodzina, przyjaciele, itp.).

Postaraj się przeformułować sytuację mobbingową na inną (np. trudność w komunikacji, rozbieżność oczekiwań itd.) w celu znalezienia korzystnego rozwiązania dla Ciebie oraz pracodawcy (np. w formie mediacji).

Dokumentuj wszystko, co ma związek ze sprawą (w formie notatek).

Zwróć się o pomoc do związków zawodowych, stowarzyszeń antymobbingowych.

Bibliografia:

Ewelina Tymoszuk; Marcin Tymoszuk; Jak radzić sobie z mobbingiem – strategia; 10 nr 2/2018 r. pielegniarki.info.pl

Maria Teresa Romer; Mobbing i jego konsekwencje; Prawo Pracy nr 12, Wydawca „Librata”2005.

Stres w miejscu pracy – stan prawny, przeciwdziałanie oraz działania związków zawodowych; With financial support from the European Union.

Artykuł został przygotowany przez Sylwię Raciborską – dyplomowanego psychologa, który w każdą środę, w godzinach: 18.00-19.00 prowadzi prywatne, bezpłatne porady psychologiczne na naszej stronie www.stopbarierom.pl

Psycholog – to osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami. Osoba ukończyła 5-letnie studia na kierunku psychologia. Posiada dyplom magistra psychologii.

Czym zajmuje się psycholog

Wykonywanie pracy psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a w szczególności: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu i orzekaniu np. predyspozycjach, bądź niezdolności do danej pracy oraz udzielanie pomocy psychologicznej.  W pracy zawodowej psycholog jest zobowiązany kierować się tajemnicą zawodową.

Wsparcie psychologiczne przez live chat- zalety:

– poczucie bezpieczeństwa oraz totalna dyskrecja.

– uporanie się ze wstydem, strachem przed opinią publiczną.

– wyeliminowanie barier architektonicznych fizycznymi np. trudności przemieszczenia oraz z ograniczeniami, które nie pozwalają osobiście dostać się do psychologa.

Szukanie pomocy u psychologa to nie żaden wstyd. To akt odwagi.

Rozmowa z psychologiem może wydawać się stresująca. Można rozmowę z psychologiem potraktować tak samo jak rozmowę z lekarzem.

Wstyd przed rozmową z psychologiem w pewnym sensie jest naturalną emocją. Wstyd towarzyszy nam, gdy mamy podzielić się z kimś dla nas obcym np. lekarzem, bardzo osobistymi informacjami na swój temat. Warto przełamać ten wstyd, żeby polepszyć komfort naszego życia. Psycholog może nas wysłuchać i obiektywnie doradzić w różnych kwestiach.

Problemy są zadaniami do rozwiązania, sytuację do naprawienia, a nie stan nie do zmienienia. Problemy się rozwiązuje, naprawia, nie ma w nich nic wstydliwego. My wszyscy mamy problemy, z którymi czasami sobie nie radzimy. Potrzebujemy pomocy drugiej osoby, specjalisty np. psychologa. Zapraszam do rozmowy na live czat.

Literatura:

USTAWA z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów

D. Bednarek, Zawód psycholog Regulacje prawne i etyka zawodowa, Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa 2016

http://www.ptp.org.pl/warszawa/prawo/kodeks.htm (dn.26.06.2019)

http://timeforspain.com/korzystanie-pomocy-psychologa-emigracji-wstyd/ (dn. 26.06.2019)

https://www.znanylekarz.pl/pytania-odpowiedzi/wstyd-przed-pojsciem-do-psychologa (dn.26.06.2019)